راه نجات صفحه 28

عرضه شد، و هر کدام پذیرفتند دارای صدای فصیح و زیبا شدند و هر کدام نپذیرفتند اخرس و گنگ شدند مانند «لکن» سپس فرمود:

مَثَل مؤمنین که ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام) را پذیرفتند مَثَل ملائکه است که به آدم سجده کردند و مَثَل کسانی که ولایت آن حضرت را نپذیرفتند مّثّل ابلیس است که بر آدم سجده نکرد.

سپس فرمود: و در روز غدیر آیه «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُم ...» نازل شد، و خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر آن که روز مبعوث شدن او روز غدیر بود، و حرمت آن روز را می شناخت و در چنین روزی برای امّت خود خلیفه ای تعیین می نمود.(1)

(نمونه، زفّت اربعه ایام الی الله)

مؤلف گوید: با توجّه به عنایات اهل البیت(علیهم السلام) به شیعیان و دوستان خود و اهمیّتی که خداوند و اولیای او به مسأله ولایت داده اند، و برکاتی که از ناحیه آن بزرگواران تاکنون عائد ما شده و می شود لازم است که ما نیز از این نعمت بزرگ شکرگذاری کنیم و گرنه ناسپاس و کافر به نعمت خداوند خواهیم بود و شکر این نعمت را می توان به طور خلاصه در چند چیز بیان نمود:

1- معرفت بیشتر نسبت به مقام و منزلت صاحبان ولایت.

2- اطاعت از دستورات و اوامر و نواهی آنان.

3- ذکر فضائل آنان برای مردم، و آن برای گوینده و شنونده برکات فراوانی خواهد داشت.

4- تحبیب و ایجاد محبّت آنان در دل های مردم که سبب تولّی و موالات آنان می شود.

5- ذکر مثالب دشمنان با استدلال صحیح، تا سبب بیزاری مردم از آنان گردد.

6- توضیح مسأله ولایت و امامت معصومین(علیهم السلام) برای مردم تا موجب معرفت بیشتر به آنان گردد.

7- زیارت قبور ائمه(علیهم السلام) و بهره مند شدن از نور ولایت آنان که شعائر دینی شیعه خواهد بود.

8- مواسات و کمک به شیعیان و دوستانشان که سبب خشنودی آنان خواهد بود.

9- دعا برای نجات شیعیان و دوستان اهل البیت(علیهم السلام) از ستم دشمنان و مخالفین که دلیل مواسات با آنان است.