راه نجات صفحه 30

واجب نموده ای سوگند می دهم، و از تو مسألت می کنم که مرا از عارفین به آنان و عارفین به حق شان قرار بدهی، و من از کسانی باشم که با شفاعت آنان مورد رحمت تو قرار بگیرم ... .

تردیدی نیست که مسأله شفاعت حضرت خاتم النبیین و اوصیاء و فرزندان او در قیامت یک اصل مسلّم بین شیعیان است، و در دنیا نیز آنان وسیله نجات ما و صراط مستقیم دین و هادی و راهنمای ما هستند، و حل مشکلات ما به دست آنان است، و با توسّل به آنان مشکلات ما حل می شود، و اگر ما در همه امور خود به آنان مراجعه کنیم، نجات خواهیم یافت، و دین و دنیای ما از این راه اصلاح می شود، و از این رو خداوند در آیه «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِین»(1)

می فرماید: «ای اهل ایمان از خدا بترسید و از صادقین [یعنی ائمه معصومین(علیهم السلام)] جدا نشوید» و همواره در همه امور با آنان باشید، و به آنان تمسّک نمایید، تا نجات یابید، همان گونه که رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: «انی تارک فیکم الثقلین کتاب اللَّه و عترتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا لن یفترقا حتی یردا علی الحوض، فانظروا کیف تخلفونی فیهما ...»(2)

یعنی من دو چیز گران سنگ [برای هدایت شما] به جای خود باقی می گذارم: کتاب خداو عترت و اهل بیت خویش را و تا زمانی که شما به آنان تمسّک و توسّل کنید [و از آنان پیروی نمایید] هرگز گمراه نخواهید شد، و این دو از همدیگر جدا نمی شوند تا نزد حوض کوثر مرا ملاقات کنند، پس شما بکوشید تا از آنان جدا نشوید، و من در قیامت درباره آنان از شما سؤال خواهم نمود ... .

مؤلف گوید: روایت فوق در کتب شیعه و اهل سنّت فراوان نقل شده است و اگر تواتر لفظی نداشته باشد، قطعاً تواتر معنوی دارد، و احدی در آن تردیدی پیدا نکرده است، بنابراین همه باید بدانند که راه نجات منحصر به استفاده و پیروی از کتاب خدا و اهل بیت و عترت پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) می باشد، و راه دیگری برای نجات و سعادت و رسیدن به حقایق و الطاف الهی وجود ندارد، فاعتبروا یا أولی الألباب مع الأسف اکثر مسلمانان دل خوش کرده اند و می گویند: «ما پیرو کتاب خدا هستیم و کتاب خدا برای هدایت و نجات ما بس است» در حالی که اولاً پیامبرخدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) دو چیز را هادی و نجاتبخش امّت خود دانسته است، و ثانیاّ علوم قرآن نزد عترت و اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) می باشد، و بدون تمسّک و پیروی از آنان کسی نجات پیدا نمی کند و