راه نجات صفحه 35

مرحوم راوندی از حضرت جواد(علیه السلام) نقل نموده که فرمود: یکی از اصحاب امام رضا(علیه السلام) مریض شد و آن حضرت او را عیادت نمود و به او فرمود: چگونه است حال تو؟ او گفت: پس از جدا شدن از شما من مرگ را ملاقات کردم - و مقصود او شدّت بیماری او بود - امام(علیه السلام) فرمود: چگونه مرگ را ملاقات کردی؟ او گفت: سخت و دردناک بود. امام(علیه السلام) فرمود: تو مرگ را ملاقات نکرده ای بلکه مقدمات آن را ملاقات کرده ای، سپس فرمود: مردم هنگام مرگ دو گونه هستند: برخی با ملاقات با مرگ[و ملک الموت] راحت می شوند، و برخی مرگ برای آنان سخت است و چون می میرند آسوده می شوند. سپس به او فرمود: اکنون تو ایمان به خدا و ولایت ما را در خود تجدید کن تا راحت شوی. و آن مرد چنین کرد و گفت: ای فرزند رسول خدا اکنون ملائکه پروردگار با تحیّات و تحف حاضر شده اند و بر شما سلام می کنند، و مقابل شما ایستاده اند تا شما به آنان اجازه جلوس بدهید. حضرت رضا(علیه السلام) فرمود: ای ملائکه پرودگار من، بنشینید. و سپس به آن مریض فرمود: از آنان سؤال کن، آیا از طرف خداوند مأمور شده اند که در مقابل من بایستند؟ و چون مریض آن سؤال را کرد، ملائکه گفتند: اگر ملائکه در اینجا حاضر می بودند بدون اجازه شما نمی نشستند، چرا که خداوند به آنان این گونه امر نموده است.

سپس آن مریض چشمان خود را بست و گفت: السلام علیک یابن رسول الله، اکنون شما و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) و ائمه دیگر(علیهم السلام) مقابل من حاضر شده اید، سپس از دنیا رفت.(1)

(نمونه، لقیت الموت بعدک)

حارث اعور گوید: من در وسط روز و هوای گرم نزد امیرالمؤمنین(علیه السلام) رفتم و آن حضرت به من فرمود: برای چه [در این هوای گرم] نزد من آمده ای؟ گفتم: به خدا سوگند محبّت شما مرا واداشت که در این وقت نزد شما بیایم. امیرالمؤمنین فرمود: اگر راست بگویی در سه موقف مرا خواهی دید،

1- هنگامی که جان تو به اینجا می رسد- و دست مبارک خود را به گلوی خود اشاره نمود،

2- هنگام عبور از صراط،

3- نزد حوض کوثر.(2)

(نمونه، لترانی فی ثلاث)

اصبغ بن نباته گوید: حارث همدانی [عور] با عده ای از شیعیان وارد بر امیرالمؤمنین(علیه السلام) شدند و من نیز بین آنان بودم و حارث در آن حال بیمار بود و عصای خود را به زمین می کشید، پس