راه نجات صفحه 46

احسان به آنان را بر ما واجب نموده است، اولیای دین ما خود را به انواع گرفتاری ها مبتلا نمودند تا شیعیانشان نجات پیدا کنند و دنیا و آخرتشان اصلاح شود و برای نمونه در روایات آمده که رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) گناهان امّت خود را به عهده گرفت تا آنان گرفتار دوزخ نشوند و یا فرمود: «اِدّخرت شفاعتی لأهل الکبائر من امّتی»(1)

و یا در روایات آمده که فرمود: «أنّی أشفع یوم القیامه فاشفّع، و یَشْفَع علیّ فیشفّع و یّشفّع اُهلُ بیتی فَیُشفّعون ...» (2) یعنی من شفاعت خود را برای اهل کبائر از امت خود ذخیره نمودم. و یا فرمود: در قیامت من از امّت خود شفاعت می کنم و خداوند شفاعت من را می پذیرد، و علی(علیه السلام) نیز شفاعت می کند و خداوند شفاعت او را می پذیرد، و اهل بیت من نیز شفاعت می کنند و از آنان پذیرفته می شود. و یا فرمود: هر پیامبری یک دعای مستجاب دارد و پیامبران دیگر دعای مستجاب خود را انجام دادند و خواسته خود را گرفتند، و من دعای مستجاب خود را برای نجات امّت خود در قیامت ذخیره کرده ام.(3) و ائمه دیگر نیز همین گونه خواهند بود.

و در روایات آمده که حضرت زهرا(علیهاالسلام) در قیامت داخل بهشت نمی شود تا دوستان و شیعیان خود را با خود به بهشت ببرد، و امام حسن(علیه السلام) نیز برای جلوگیری از ریخته شدن خون شیعیان خود با معاویه صلح نمود.(4)

امام حسین(علیه السلام) نیز برای حفظ دین خدا به آن مصائب بزرگ تن داد بلکه او برای دشمن خود نیز خیرخواهی نمود و آنان را فراوان نصیحت نمود تا بلکه گرفتار عذاب الهی نشوند، و هر کدام از ائمه دیگر نیز چنین بودند که امام صادق و امام باقر(علیهماالسلام) فراوان شیعیان خود را نصیحت نمودند و وعده نجات و شفاعت به آنان می دادند، و مشفقانه از آنان می خواستند تا اهل ورع و تقوا باشند و رعایت حدود و دین خود را بکنند.

امام صادق(علیه السلام) به آنان می فرمود: هنگامی که شفاعت به دست ما برسد شما سزاوارترید که ما از شما شفاعت کنیم و سپس می فرمود: «ولکنّی والله أتخوّف علیکم من البرزخ» یعنی به خدا سوگند من برای شما از برزخ می ترسم» سؤال شد: برزخ چیست؟ فرمود: بین مردن تا قیامت است. و یا می فرمود: شما شیعیان آبروی ما اهل البیت را حفظ کنید، و سبب سرافکندگی ما نشوید، چرا که اگر یکی از

1- - بحار، ج8/30.
2- - بحار، ج8/30.
3- - مجمع البیان، ج1/201.
4- - شرح کافی ملا صالح، ج11، ص319.