راه نجات صفحه 56

امام صادق(علیه السلام) فرمود: کسی که عمر خود را با انتظار فرج ما طی کند، مانند کسی خواهد بود که در طول عمر خود در راه خدا جهاد نماید و با شمشیر با دشمنان خدا جنگ نماید.(1)

(نمونه، انّ المیّت منکم)

و در سخن دیگری فرمود: هر کدام از شما با انتظار فرج ما بمیرد، مانند این است که در خیمه امام زمان(علیه السلام) در کنار آن حضرت باشد. و پس از لحظه ای فرمود: بلکه مانند کسی خواهد بود که با شمشیر خود در راه خدا جهاد نماید. سپس فرمود: نه والله او مانند کسی خواهد بود که در رکاب رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) به شهادت برسد.

ابوخالدکابلی گوید: خدمت حضرت زین الابدین(علیه السلام) رسیدم و عرض کردم: ای فرزند رسول خدا مرا نسبت به کسانی که خداوند اطاعت و مودّت و اقتدای به آنان را بر مردم واجب نموده آگاه کنید. امام(علیه السلام) فرمود: ای ابوخالد، أولی الأمر [که خداوند امر به اطاعت آنان نموده] کسانی هستند که خداوند آنان را ائمه و پیشوایان مردم قرار داده است و آنان: امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(علیه السلام) و سپس امام حسن و سپس امام حسین فرزندان علی بن ابی طالب و سپس امامت به ما منتهی شده است. تا این که سکوت نمود، و من گفتم: ای مولای من، برای ما روایت شده که: علی(علیه السلام) فرموده است: زمین هیچگاه خالی از حجّت الهی - برای هدایت مردم - نمی ماند، و شما بفرمایید حجّت و امام بعد از شما کیست؟ فرمود: فرزندم باقر، امام می باشد و نام او در تورات باقر است و او شکافنده علم و حجّت و امام بعد از من می باشد، و بعد از او فرزندش جعفر، امام است و نام او نزد اهل آسمان صادق است. گفتم: برای چه او صادق نامیده شده در حالی که جمیع شما صادق هستید؟

فرمود: پدرم از پدر خود نقل نمود که رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: هنگامی که فرزندم جعفربن محمّد بن علیّ بن الحسین بن علیّ بن ابیطالب(علیهم السلام) به دنیا آمد او را صادق به نامید، چرا که پنجمین فرزند او نیز جعفر نامیده می شود، و به ناحق ادّعای امامت می کند و او نزد خداوند جعفر کذّاب و مفتری بر خداوند عزّوجلّ و مدّعی چیزی است که اهل آن نیست، و مخالف پدر خود [امام هادی(علیه السلام)] می باشد و با برادر خود [امام عسگری(علیه السلام)] حسد می ورزد، و او همان کسی است که قصد پرده برداشتن از غیبت ولی الله عزّوجلّ را پیدا می کند.