راه نجات صفحه 57

سپس امام سجاد گریه شدیدی نمود و فرمود: اکنون می بینم که جعفر کذّاب طاغوت زمان خود را وا می دارد تا از امر ولیّ خدا تفتیش نماید، در حالی که او در حفظ خداوند و موکّل به حفظ حرم پدر خود می باشد، و آنان که از ولایت او آگاه نیستند می کوشند تا اگر بتوانند او را بکشند، و جعفر کذّاب این عمل را به خاطر طمع در میراث او انجام می دهد در حالی که حقّی به آن ندارد.

ابوخالد گوید: گفتم: ای فرزند رسول خدا، آیا چنین خواهد شد؟ فرمود: به خدا سوگند آری این در آن صحیفه ای که نزد ماست، و در آن مصائب و محن ما بعد از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) ذکر شده، نوشته شده است.

ابوخالد گوید: گفتم: ای فرزند رسول خدا، پس از آن چه خواهد شد؟ فرمود: سپس غیبت ولیّ خدا یعنی امام دوازدهم از اوصیای رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) طولانی [و سخت] خواهد شد.

تا این که فرمود: ای اباخالد مردم زمان غیبت او قائل به امامت او هستند و انتظار ظهور او را می کشند، افضل از مردم هر زمانی هستند، چرا که خداوند تبارک و تعالی به آنان عقل و معرفت و فهمی داده که غیبت [امام] برای آنان به منزله مشاهده آن حضرت است، و خداوند آنان را در آن زمان همانند مجاهدان در رکاب رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) قرار داده، و به حق آنان، اهل اخلاص و شیعیان صادق و دعوت کنندگان به دین خدا در آشکار و پنهان می باشند.

در سخن دیگری امام سجاد(علیه السلام) فرمود: انتظار فرج بهترین و بزرگترین فرج است.(1)

(نمونه، علی عباده الاقتداء بهم)

رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: «أفضل جهاد أمّتی انتظار الفرج» یعنی بهترین جهاد امت من، انتظار فرج [ما خانواده] است.(2)

امام حسین(علیه السلام) می فرماید: پیرمردی از اهل شام نزد پدرم امیرالمؤمنین(علیه السلام) آمد و [سؤالات فراوانی کرد و پدرم به او پاسخ داد و یکی از سؤالات او این بود که] گفت: فأیّ الأعمال أحبّ إلی الله عزّوجلّ؟ و پدرم به او فرمود: انتظار الفرج.(3)

1- - کمال الدین، ص319.
2- - تحف العقول، ص37.
3- - معانی الأخبار، ص199.