- فضایل اهل البیت(علیهم السلام) از زبان معصومین(علیهم السلام) 8
- اهمیت ارتباط با آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 10
- ائمه هدایت و ائمه ضلالت 14
- راه های ارتباط با محمّد و آل محمّد(علیهم الصلاه و السلام) 15
- شکر نعمت ولایت آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 25
- ولایت محمّد و آل محمّد و نجات در دنیا و آخرت 29
- برکات دوستی با آل محمّد(علیهم السلام) 31
- محبّت اهل البیت(علیهم السلام) و ارفاق ملک الموت 34
- در قیامت هر جمعیتی را با امام و پیشوای آنان صدا می زنند 38
- زیارت قبور رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) و ائمه معصومین(علیهم السلام) 39
- ثواب زیارت امیرالمؤمنین(علیه السلام) 41
- ثواب زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عاشورا 42
- ثواب زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عرفه 42
- زیارت امام حسین(علیه السلام) روز اول رجب و اول شعبان و نصف آن ها 43
- زیارت امام حسین(علیه السلام) در کربلا شب اول و وسط و شب قدر و شب آخر ماه رمضان 44
- زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عاشورا 45
- عنایات آل محمّد(علیهم السلام) به شیعیان و دوستان خود 45
- بشارت های رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) درباره شیعیان ودوستان امیرالمؤمنین(علیه السلام) 51
- انتظار فرج آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 55
- دعا برای فرج آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 59
- استغاثه به حضرت مهدی و ائمه دیگر(علیهم السلام) 60
- نگاه به چهره مبارک امیرالمؤمنین(علیه السلام) 65
- نجات ذریّه فاطمه(علیهاالسلام) و منسوبین او از آتش دوزخ 67
- مجالس ذکر آل محمّد(علیهم السلام) 70
- نشستن در مجالس ذکر خداوند 71
- ذکر فضائل و مصائب آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 72
- مذاکره احادیث و احیای معارف اهل البیت(علیهم السلام) 74
- صله و احسان به آل محمّد(علیهم السلام) و شیعیان آنان 76
- اقامه مجالس عزا برای مصائب محمّد آل محمّد(علیهم السلام) 79
- گریه برای مظلومیت اهل البیت به ویژه سیدالشهداء و عزیزان و اهل البیت آن حضرت(علیهم السلام) 82
- خواندن شعر در مصائب امام حسین(علیه السلام) 84
- پاداش یاد امام حسین(علیه السلام) 85
- پاداش غم و اندوه در مصائب آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 86
- اسباب دوری از محمّد وآل محمّد(علیهم السلام) 88
- راه های جدا شدن از آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) به طور تفصیل 90
- آزار به محمّد و آل محمّد(علیهم السلام) 102
- آزار به حضرت فاطمه زهرا(علیهاالسلام) 104
- ناله حضرت فاطمه(علیهاالسلام) در قیامت 105
- ورود فاطمه(علیهاالسلام) به صحرای محشر 106
- آزار به اهل بیت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) 112
- آزار به شیعیان محمّد و آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 113
العام ...» تا « و کشف کربتی» و سپس هر چه می خواهی دعا کن ان شاء الله حاجات تو برآورده خواهد شد.(1)
(نمونه، سلام الله الکامل)
در کتاب دعوات مرحوم قطب الدین راوندی آمده که گوید: ابوالوفای شیرازی برای من نقل کرد و گفت: من در کرمان به دست ابن الیاس اسیر و در غل و زنجیر بودم و اطلاع یافتم که می خواهند مرا بکشند، پس حضرت زین العابدین(علیه السلام) را به درگاه خدا شفیع قرار دادم، ناگهان خواب، مرا ربود و در خواب رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) را دیدم، و او به من فرمود: برای امور دنیا به من (و به دخترم فاطمه) و به دو فرزندم (حسن و حسین) توسّل پیدا مکن، و برای آخرت خود و رسیدن به فضل خداوند به ما توسّل پیدا کن. سپس فرمود: و امّا برادرم ابوالحسن [علی بن ابیطالب(علیه السلام)] او می تواند برای تو از ظالم انتقام بگیرد. پس من عرضه داشتم: یا رسول الله مگر فاطمه(علیهاالسلام) مظلومه نبود و علی(علیه السلام) صبر کرد؟ و مگر ارث او را از شما غصب نکردند و او صبر کرد؟ پس چگونه برای من انتقام جویی می کند؟ رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: این عهدی بود که من به او سپرده بودم و چیزی بود که من به او امر کرده بودم و او چاره ای جز صبر نداشت و به وظیفه خود عمل کرد. و لکن الآن وای بر کسانی که متعرّض دوستان او بشوند، چرا که او از آنان دفاع خواهد نمود. سپس فرمود: و امّا علی بن الحسین(زین العابدین علیه السلام) را برای نجات از سلاطین و فساد شیاطین باید به او توسّل نمود.
و امّا محمّد بن علی و جعفربن محمّد(علیهماالسلام) را برای آخرت باید به آنان توسّل نمود.
و امّا موسی بن جعفر(علیهماالسلام) را برای عافیت باید به او توسّل نمود.
و امّا علی بن موسی(الرضا علیه السلام) را برای نجات در سفرهای زمینی و دریایی باید به او توسّل نمود.
و امّا محمّدبن علی(جوادالأئمه علیه السلام) را برای توسعه روزی باید به او توسّل نمود.
و امّا علی بن محمّد(الهادی علیه السلام) را برای قضای نوافل و احسان به برادران دینی باید به او توسّل نمود.
و امّا حسن بن علی(العسکری علیه السلام) را برای امور آخرت باید به او توسّل نمود.
1- - مزار کبیر، ص672.