- فضایل اهل البیت(علیهم السلام) از زبان معصومین(علیهم السلام) 8
- اهمیت ارتباط با آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 10
- ائمه هدایت و ائمه ضلالت 14
- راه های ارتباط با محمّد و آل محمّد(علیهم الصلاه و السلام) 15
- شکر نعمت ولایت آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 25
- ولایت محمّد و آل محمّد و نجات در دنیا و آخرت 29
- برکات دوستی با آل محمّد(علیهم السلام) 31
- محبّت اهل البیت(علیهم السلام) و ارفاق ملک الموت 34
- در قیامت هر جمعیتی را با امام و پیشوای آنان صدا می زنند 38
- زیارت قبور رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) و ائمه معصومین(علیهم السلام) 39
- ثواب زیارت امیرالمؤمنین(علیه السلام) 41
- ثواب زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عاشورا 42
- ثواب زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عرفه 42
- زیارت امام حسین(علیه السلام) روز اول رجب و اول شعبان و نصف آن ها 43
- زیارت امام حسین(علیه السلام) در کربلا شب اول و وسط و شب قدر و شب آخر ماه رمضان 44
- عنایات آل محمّد(علیهم السلام) به شیعیان و دوستان خود 45
- زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عاشورا 45
- بشارت های رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) درباره شیعیان ودوستان امیرالمؤمنین(علیه السلام) 51
- انتظار فرج آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 55
- دعا برای فرج آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 59
- استغاثه به حضرت مهدی و ائمه دیگر(علیهم السلام) 60
- نگاه به چهره مبارک امیرالمؤمنین(علیه السلام) 65
- نجات ذریّه فاطمه(علیهاالسلام) و منسوبین او از آتش دوزخ 67
- مجالس ذکر آل محمّد(علیهم السلام) 70
- نشستن در مجالس ذکر خداوند 71
- ذکر فضائل و مصائب آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 72
- مذاکره احادیث و احیای معارف اهل البیت(علیهم السلام) 74
- صله و احسان به آل محمّد(علیهم السلام) و شیعیان آنان 76
- اقامه مجالس عزا برای مصائب محمّد آل محمّد(علیهم السلام) 79
- گریه برای مظلومیت اهل البیت به ویژه سیدالشهداء و عزیزان و اهل البیت آن حضرت(علیهم السلام) 82
- خواندن شعر در مصائب امام حسین(علیه السلام) 84
- پاداش یاد امام حسین(علیه السلام) 85
- پاداش غم و اندوه در مصائب آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 86
- اسباب دوری از محمّد وآل محمّد(علیهم السلام) 88
- راه های جدا شدن از آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) به طور تفصیل 90
- آزار به محمّد و آل محمّد(علیهم السلام) 102
- آزار به حضرت فاطمه زهرا(علیهاالسلام) 104
- ناله حضرت فاطمه(علیهاالسلام) در قیامت 105
- ورود فاطمه(علیهاالسلام) به صحرای محشر 106
- آزار به اهل بیت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) 112
- آزار به شیعیان محمّد و آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 113
یاقوت است و مانند ستاره درّی در افق آسمان نور می دهد، و در طرف راست او هفتاد هزار ملک و در طرف چپ او هفتاد هزار ملک قرار دارند، و جبرئیل افسر ناقه ی او را گرفته، و با صدای بلند می گوید: «ای مردم چشمان خود را ببندید تا فاطمه دختر محمّد(علیهاالسلام) عبور کند» پس هر رسول و پیامبر و صدّیق و شهیدی چشمان خود را می بندد تا فاطمه(علیهاالسلام) عبور کند، سپس فاطمه(علیهالسلام) محازی عرش پروردگار جلّ جلاله قرار می گیرد و از ناقه خود پایین می آید و می گوید:
«ای پروردگار من ای مولای من حکم کن بین من و بین کسانی که به من ظلم کردند و فرزندانم را گشتند».
ناگهان ندا می رسد: ای حبیبه من و ای دختر حبیب من! سؤال کن تا به تو عطا شود، و شفاعت کن تا پذیرفته شود، سوگند به عزّت و جلالم امروز هیچ ظالمی نمی تواند از مجازات من نجات پیدا کند. پس فاطمه(علیهاالسلام) می گوید: «الهی و سیّدی و ذریّتی و شیعتی شیعه ذریّتی و محبّی و محبّ ذریّتی» یعنی خدایا به فریاد ذریه و شیعیان من و شیعیان ذریّه من و دوستان من و دوستان ذریّه من برس.
ناگهان از ناحیه خدای عزّوجلّ ندا می رسد: کجائید ذریّه فاطمه و شیعیان و دوستان او، و دوستان ذریّه او؟ پس همه آنان آماده می شوند و ملائکه رحمت آن ها را احاطه می کنند، و فاطمه(علیهاالسلام) آنان را داخل بهشت می نماید.(1)
(نمونه، تقبل ابنتی فاطمه علی ناقه)
مؤلف گوید: مؤید روایت فوق روایتی است که دلالت می کند آتش بر منسوبین به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نیز حرام است جز ابولهب و ابوجهل که مستحق آتش هستند به خاطر دشمنی با آن حضرت.
مرحوم کلینی در کتاب کافی با سند خود از امام صادق(علیه السلام) نقل نمود که فرمود: جبرئیل(علیه السلام) بر رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نازل شد و گفت: ای محمّد پروردگارت به تو سلام می رساند و می فرماید: من آتش را بر پدر و مادر تو و کسی که تو را در دامن خود تکفل نموده پرورش داده حرام نمودم و مقصود از تکفّل کننده ابوطالب است.
و در روایت ابن فضّال فاطمه بنت اسد نیز تکفّل کننده آن حضرت نامیده شده است.(2)
(نمونه، صلب انزلک)
1- - امالی صدوق، ص70، بحارالانوار، ج43ص219ح1.
2- - کافی، ج1/446ح21.