راه نجات صفحه 73

فرمود: ای اباهارون هر کس در مصائب امام حسین(علیه السلام) شعری بخواند و بگرید و ده نفر را گریان کند، بهشت برای او نوشته می شود، و کسی که شعری بخواند و گریه کند، و پنج نفر را بگریاند، بهشت برای او نوشته می شود، و کسی که در مصائب امام حسین(علیه السلام) شعری بخواند و گریه کند، یک نفر را بگریاند، بهشت برای آن دو نوشته می شود، سپس فرمود: و هر کس با شنیدن نام حسین(علیه السلام) به اندازه بال مگسی گریه کند، پاداش او بر خدواند خواهد بود، و خداوند به کمتر از بهشت برای او راضی نمی شود.(1)

(نمونه، انشدنی فی الحسین)

امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمود: ذکر ما اهل بیت شفای از تب و بیماری و وسواس - در شبهه و شک - می باشد، و دوستی ما سبب خشنودی خداوند تبارک و تعالی می باشد.(2) (نمونه، و حبّنا رضی الربّ)

مرحوم کلینی در «باب تذاکر الإخوان» از ابوحمزه ثمالی نقل نموده که گوید: از امام صادق(علیه السلام) شنیدم که می فرمود: شیعیان ما به همدیگر ترحّم می کنند، و هنگامی که در خلوت قرار می گیرند، خدا را یاد می کنند، و یاد ما نیز یاد خداوند محسوب می شود، و یاد دشمنان ما یاد شیطان محسوب می شود.(3)

(نمونه، ذکرنا ذکرالله)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: برخی از ملائکه آسمان چون اطلاع پیدا می کنند که یک نفر و یا دو نفر و یا سه نفر از شما مشغول به ذکر فضائل آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) هستید، و به همدیگر می گویید:

آیا نمی بینید این ها با عدد ناچیز خود در مقابل دشمنان فراوانی که دارند فضائل آل محمد(صلی الله علیه و آله و سلّم) را بیان می کنند؟! و ملائکه دیگر می گویند: «ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیم»(4)

(نمونه، یصفون فضل آل محمد)

امام صادق(علیه السلام) نیز می فرماید: در هیچ مجلسی سه نفر و بیشتر از مؤمنین اجتماع نمی کنند، مگر آن که همان اندازه از ملائکه حاضر می شوند، و چون دعا می کنند، آنان آمّین می گویند، و اگر از شرّ دشمنان خود به خدا پناه ببرند، آنان نیز از خداوند می خواهند که شرّ دشمنان را از آنان برطرف نماید، و

1- - کامل الزیارات، ص208.
2- - محاسن، ج1/62.
3- - کافی، ج2/186.
4- - همان/187ح4.