راه نجات صفحه 76

انس بن مالک نقل کرده که گوید: رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: هنگامی که مؤمن از دنیا می رود اگر ورقی از علم [دین] از او باقی مانده باشد، آن ورق در روز قیامت بین او و بین آتش جهنم ساتر خواهد بود، و خداوند به هر حرفی که در آن نوشته شده شهری در بهشت به او می دهد که وسیع تر از هفت برابر دنیا می باشد.

سپس فرمود: و هر مؤمنی که یک ساعت نزد عالم [دینی برای کسب معارف دین] بنشیند خداوند عزّوجلّ به او ندا می کند: حال که در کنار حبیب من نشستی به عزت و جلالم سوگند من تو را در بهشت در کنار او قرار خواهم داد وباکی از آن ندارم.(1)

(نمونه، مات و ترک ورقه)

امام صادق(علیه السلام) به داوودبن سرحان فرمود: ای داوود سلام مرا به دوستانمان برسان و بگو: من در حق شما دعا می کنم و می گویم: خدا رحمت کند آن بنده ای را که در کنار برادر دینی خود قرار بگیرد و درباره ولایت ما با همدیگر سخن بگویند، چرا که سوّمی آنان ملکی خواهد بود که در حق آنان دعا می کند، و هرگاه دو نفر با همدیگر درباره ما سخن بگویند، خداوند به خاطر آنان بر ملائکه مباهات می کند، پس هرگاه شما در کنار همدیگر قرارگرفتید مشغول به ذکر خدا باشید، چرا که اجتماع و مذاکره شما سبب احیای امر ما می باشد، و بهترین مردم بعد از ما کسی است که سخن از ما بگوید و مردم را به یاد ما بیاورد[ و آنان را دعوت به ولایت ما نماید](2) (نمونه، یا داوود ابلغ موالی عنّی السلام)

صله و احسان به آل محمّد(علیهم السلام) و شیعیان آنان

امام باقر(علیه السلام) می فرماید: هنگامی که قیامت برپا می شود و خداوند اوّلین و آخرین را جمع می کند، منادی خداوند با صدای بلند می گوید: کسی که به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) حقی دارد قیام کند، پس گروهی از مردم به پا می ایستند، و به آنان گفته می شود: شما چه حقی بر رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) دارید؟ و آنان می گویند: ما بعد از او به اهل بیت او احسان می کردیم.

پس به آنان خطاب می شود: بین مردم گردش کنید، و هر کس را دیدید که بر شما حقی دارد او را با خود به بهشت ببرید.(3) (نمونه، صله آل محمّد)

1- - بحارالانوار، ج1/198ح1.
2- - بحارالنوار، ج1/200ح8.
3- - محاسن، ج1/62ح109.