راه نجات صفحه 80

که ایام حزن و اندوه ما اهل البیت و ایام سرور و شادی دشمنان ما به یژه بنی امیه باشد - برای من اشعاری را بخوانی؟

سپس فرمود: «ای دعبل کسی که برای مصائب ما بگرید و بگریاند دیگری را گرچه یک نفر باشد پاداش او بر خداوند خواهد بود، ای دعبل کسی که بر مصائب جدّم حسین(علیه السلام) گریه کند خداوند قطعاً گناهان او را می بخشد» . سپس امام(علیه السلام) برخاست و پرده ای بین ما و خانواده خود زد، و اهل بیت خود را پشت پرده نشاند و به من فرمود: «ای دعبل برای جدّم حسین مرثیه بخوان، همانا تو تا زنده هستی ناصر و مادح ما خواهی بود، و تا می توانی از یاری ما کوتاهی مکن» پس اشک من جاری شد و گفتم:

أفاطم لو دخت الحسین مجدّلاٌ

و قد مات عطشاناً بشط فرات

إذن للطمت الخدّ فاطم عنده

وأجریت و مع العین فی الوجنات

أفاطم قومی یاابنه الخیر واندبی

نجوم سماوات بأرض فلات

قبور بکوفان و اخری بطیبه

واخری بفخّ نالها صلواتی

قبور ببطن النهر من جنب کربلا

معرّسهم منها بشط فرات

توافوا عطاشا بالعراء فلیتنی

توفّیت فیهم قبل حین وفاتی

إلی الله أشکو لوعه عند ذکرهم

سقتنی بکأس الثکل والفظعات

إذا فخروا یوما أتوا بمحمّدٍ

و جبریل والقرآن والسُوَرات

وعدّوا علیّاً ذا المناقب والعُلا