راه نجات صفحه 82

أقول: و سیأتی تمام القصیده و شرحها فی أبواب تاریخ الرضا(علیه السلام)(1) (نمونه، فرأیته جالساً الحزین)

گریه برای مظلومیت اهل البیت به ویژه سیدالشهداء و عزیزان و اهل البیت آن حضرت(علیهم السلام)

از روایات و سیره ائمه(علیهم السلام) استفاده می شود که گریه و عزاداری برای امام حسین(علیه السلام) سبب خشنودی خدا و رسول او و ائمه معصومین(علیهم السلام) است و آن دری از درهای رحمت الهی و وسیله نجات و آمرزش گناهان و دخول در بهشت می باشد، و عزاخانه های آن حضرت مورد توجّه امام زمان و خشنودی آن بزرگوار است، و دعا در این مجالس مستجاب می شود، و اگر کسی بیماری روحی و جسمی دارد باید در این شفاخانه ها از خداوند بهبودی و نجات خود را طلب کند، و هما ن گونه که تربت قبر مطهّر آن حضرت شفاست مجالس عزای او نیز شفاخانه می باشد و ... و بهترین راه ارتباط با خاندان نبوّت(علیهم السلام) همین است و اگر کسی باور ندارد باید آثار این مجالس را از اقامه کنندگان سؤال کند، و ما تردید نداریم که ائمه معصومین و شخص امام زمان(علیه السلام) در این مجالس شرکت می کنند و قطعاً وجود آنان در این مجالس برای عزاداران و گریه کنندگان سبب هدایت و نجات و شفا و قضای حوائج آنان خواهد بود.

امام صادق(علیه السلام) فرمود: کسی که نام ما [و مظلومیت ما] نزد او برده شود و برای مظلومیت ما به اندازه بال مگسی گریه کند، گناهان او را می بخشد گرچه به اندازه کف روی دریا باشد.(2)

(نمونه، و لو مثل جناح الذباب)

امام صادق(علیه السلام) نیز به فضیل فرمود: جلسه می گیرید و از ما سخن می گوئید؟ فضیل گوید: گفتم: آری. فرمود: من این مجالس را دوست می دارم، و شما باید در این مجالس امر ما را احیا کنید، خدا رحمت کند کسانی را که امر ما را زنده می کنند، سپس همان حدیث بالا را فرمود.(3)

1- - بحارالأنوار، ج45/257.
2- - وسائل الشیعه،ج10/391.
3- - همان، ح3.