راه نجات صفحه 86

وصبیّت پدرم عمل کنند و هرگز او را فراموش ننمایند و هر گاه آب می نوشید او را بیاد آورید، و هنگامی که او را یاد کنند و مصائب او را می شنوند بر او گریه و ندبه نمایند.(1)

(نمونه، مهما شربتم عذب ماءٍ)

مؤلف گوید: آنچه صاحب کتاب شجره طوبی نقل نموده ما در هیچ کتابی نیافتیم.

چنان که اشعاری که معروف شده و می گویند آن حضرت از گلوی بریده خود به دخترش فرمود: به شیعیان من بگو:

لیتکن فی یوم عاشورا جمیعاً تنظرون – کیف أستسقی لطفلی فأبوا أن یرحمونی ...

در هیچ مقتلی یافت نشد. والله العالم.

پاداش غم و اندوه در مصائب آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم)

عیسی بن ابی منصور گوید: از امام صادق(علیه السلام) شنیدم که فرمود: نَفَس کسی که برای مظلومیت ما غصّه مند و غمگین است، پاداش تسبیح خدا را دارد، و غصّه مندی او به خاطر ما، عبادت است، و کتمان سرّ ما، پاداش جهاد فی سبیل الله را دارد.

عیسی بن ابی منصور گوید: محمّدبن سعید به من گوید: این حدیث را با آب طلا بنویس، چرا که من حدیثی بهتر از این حدیث را ننوشته ام.(2)

(نمونه، نفس المهموم لنا)

و در امالی شیخ مفید از ابان تغلب از امام صادق(علیه السلام) نقل شده که فرمود: نَفَس کسی که برای مظلومیت ما غصّه مند و غمگین است، پاداش تسبیح خدا را دارد، و اندوه او به خاطر ما، عبادت است، و کتمان سرّ ما جهاد فی سبیل الله است .

سپس امام صادق(علیه السلام) فرمود: واجب است این حدیث با آب طلا نوشته شود.(3)

(نمونه، نفس المهموم لظلمنا)

و در کتاب لواعج الأشجان سیدمحسن امین از امام حسین(علیه السلام) نقل شده که فرمود: من کشته ی اشکم و با حال کرب و مصیبت کشته می شوم و بر خداوند حق است که هر مکروبی که به زیارت من می آید شاد و مسرور به اهل خود بازگردد.(4) (نمونه، أنا قتیل العبره)

1- - شجره طوبی، ج2/451.
2- - کافی، ج2/226ح16.
3- - بحارالانوار، ج2/147ح16، از مجالس مفید، امالی مفید، ص338ح3.
4- - لواعج الأشجان، ص5.