راه نجات صفحه 87

پاداش لعنت بر قاتلین امام حسین(علیه السلام)

علی بن عاصم گوید: به امام عسکری(علیه السلام) گفتم: من قدرت بدنی برای یاری شما را ندادم و تنها می توانم مؤالات و دوستی شما و بیزاری از دشماننتان را داشته باشم و در خلوت به دشمنان شما لعنت نمایم آیا حال من چگونه خواهد بود؟ حضرت عسکری(علیه السلام) فرمود: پدرم و از جدّم از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نقل نمود که آن حضرت فرمود: کسی که از یاری ما اهل البیت ناتوان باشد و در اوقات خلوت به دشمنان ما لعنت کند، خداوند صدای او را به جمیع ملائکه می رساند، و ملائکه با او هم صدا می شوند، و هرکه از دشمنان ما را او لعنت کند ملائکه نیز او را لعنت می کنند، و کسانی از دشمنان ما را که او لعنت نکرده آنان لعنت می نمایند، و چون صدای او به ملائکه می رسد ملائکه برای او استغفار و ثناخوانی می نمایند، و می گویند: الّلهمّ صَلِّ علی روح عبدکَ هذا الذی بذل فی نصره أولیائه جهده و لو قدر علی اکثر من ذلک لفعل» یعنی خدایا درود بفرست بر روح این بنده خود که به اندازه توان خود اولیای تو را یاری نمود، و اگر قدرت بیشتری می داشت در یاری اولیای تو کوتاهی نمی کرد».

پس از ناحیه خداوند ندا می رسد: ای ملائکه من، من دعای شما را درباره این بنده خود مستجاب نمودم و ندای شما را شنیدم، و بر روح او و ارواح همه ابرار و نیکان درود فرستادم و او را از برگزیدگان خود قرار دادم.(1)

(نمونه، ثواب اللعن)

و در تهذیب شیخ طوسی(رحمه الله) از امام صادق(علیه السلام) نقل شده که آن حضرت پس از هر نماز واجب چهار مرد و چهار زن را لعنت می نمود ... .(2)

(نمونه، فی دبر کل صلاه مکتوبه)

مؤلف گوید: روایات درباره لعنت نمودن پیامبرخدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) به ابوسفیان - در هفت موطن - و لعنت امیرالمؤمنین(علیه السلام) به معاویه و عمروعاص و ابوموسی اشعری و ابوالأعورسلمی و یاران آنان فراوان است و روایت شده که معاویه بعد از شهادت امیرالمؤمنین(علیه السلام) به عراق آمد و چون به شام بازگشت خطبه ای خواند و به مردم گفت: «رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) به من گفت: «زود است که تو خلافت را به دست بگیری و باید شام را که ارض مقدسه است انتخاب کنی چرا که ابدال در آنجا هستند» سپس گفت: من شما را انتخاب کردم و شما باید