- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1. معنای لغوی امامت و ولایت 4
- 1. ولایت حقیقی (= ولایت خدا) 8
- الف) ولایت تشریعی امام 9
- ب) ولایت تکوینی امام 11
- رفع اختلاف و نظام امور مردم 15
- بیان دین الهی و صیانت از آن 16
- تداوم فیض الهی 22
- اشاره 25
- معرفت و اعتقاد به امامت امامان معصوم علیهم السلام 26
- وجوب طاعت و پیروی 30
- امام اعلم خلق است 31
- اشاره 31
- ویژگی های امام 31
- الف) علم 31
- آگاهی امام از طریق الهام و إسماع 33
- امام حامل علوم قرآن 35
- اسم اعظم 39
- مصحف حضرت فاطمه سلام الله علیها 41
- جفر و جامعه 41
- اصول و کلیات علم 42
- علم مبذول الهی 43
- مواریث پیامبران 43
- ازدیاد علم امام 44
- علم غیب امام 46
- علم امام در طفولیت 48
- خودآزمایی 49
- اشاره 51
- معنای عصمت امام 52
- ادله لزوم عصمت 53
- دلیل اول) وجوب اطاعت مطلق از امام 53
- دلیل دوم) حجت و شاهد بودن امام 54
- دلیل سوم) حفظ دین و بیان احکام الهی توسط امام 55
- دلیل چهارم) نفی امامت ظالم به طور مطلق 55
- عصمت امام پیش از امامت 56
- رابطه علم و عصمت 57
- امام خلیفه خداست 57
- ج) سایر ویژگی های امام 57
- امام حجت خداست 59
- امام حافظ و نگهبان دین خداست 61
- امام شاهد برخلق است 62
- چگونگی تعیین امام 65
- تعیین امام از نظر مکتب اهل بیت علیهم السلام 65
- اشاره 68
- تعیین امام و خلیفه از نظر اهل سنت 68
- شیوه نخست) انتخاب اهل حل و عقد 68
- شیوه دوم) تعیین توسط خلیفه پیشین 69
- شیوه سوم) تعیین به زور شمشیر و کودتا 69
- خودآزمایی 70
- اشاره 71
- الف) آیات قرآن کریم 72
- معرفی دوازده امام 76
- حدیث غدیر 76
- حدیث ثقلین 77
- امامت حضرت ولی عصر علیه السلام 78
- نصوص امامت حضرت مهدی علیه السلام 78
- اشاره 79
- تولد حضرت مهدی علیه السلام 79
- نکته دوم) 80
- نکته سوم) 80
- نکته اول) 80
- دعا برای تعجیل ظهور: 83
- وظایف مؤمنان در عصر غیبت 83
- انتظار فرج: 83
- رجعت 84
- اهتمام به دین و حفظ آن: 84
- معنا و مفهوم رجعت 84
- اشاره 85
- امکان رجعت 85
- الف) آیات قرآن کریم 86
- ب) روایات اهل بیت علیهم السلام 87
- رجعت امامان علیهم السلام 89
- اهمیت اعتقاد و اقرار به رجعت 90
- خودآزمایی 91
- منابع وماخذ 92
چیز معرفی می نماید نیز به تنهایی قادر به بیان همه معارف الهی نمی باشد؛ چراکه بیان قرآن به صورت کلی و اجمالی و در مواردی به صورت رمزی می باشد و برای استفاده از معارف آن نیاز به مبینی است که به رموز آن عالم بوده و از حقایقش آگاه باشد. در نتیجه، لازم است پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله افرادی باشند که معارف الهی، احکام دین و علوم قرآنی را از آن حضرت فرا گرفته باشند و آنها را برای مردم بیان نمایند. امام صادق علیه السلام در نامه ای به شیعیان، در مورد درست نبودن اعمال رأی وقیاس در دین خدا و لزوم مراجعه به کسانی که علم قرآن نزد آنهاست، می فرمایند: واعلموا أنه لیس من علم الله ولا من أمره أن یأخذ أحد من خلق الله فی دینه بهوی ولا رأی ولا مقاییس قد انزل الله القران وجعل فیه تبیان کل شیء وجعل للقرآن ولتعلم القرآن اهلالا یسع اهل علم القرآن الذین آتاهم الله علمه أن یاخذوا فیه بهوی ولا رأی ولا مقاییس. أغناهم الله عن ذلک بما آتاهم من علمه و خصهم به و وضعه عندهم کرامه من الله أکرمهم بها و هم أهل الذکر الذین أمرالله هذه الأمه بسؤالهم. (1)و بدانید که نه در علم خدا و نه در فرمانش هست که احدی در دین او اعمال هوای نفس و رأی و قیاس کند. خدا قرآن را نازل کرده و بیان هر چیزی را در آن قرار داده ، و برای قرآن و تعلم ان اهلی قرار داده است. اهل علم
1- کافی، ج 8، ص 5 و 6، بحار الأنوار، ج 75، ص 214