خلاصه دروس عقاید: امامت صفحه 21

اوصیا ابواب خدای عزوجل هستند که از طریق آنان به خدا رسیده می شود و اگر ایشان نبودند، خداوند شناخته نمی شد. البته اگر خداوند متعال می خواست ، خودش را مستقیما به همه معرفی می کرد، اما مشیت پروردگار بر این تعلق گرفته است که امامان اهل بیت عالی را طرق و اسباب شناخت خویش به بندگانش قرار دهد. امیرالمؤمنین علیه السلام در این باره می فرمایند: إن الله تبارک وتعالی لؤشاء لعرف العباد نفسه ولکن جعلنا أبوابه و صراطه و سبیله و الوجه الذی یؤتی منه. (1)همانا اگر خداوند متعال می خواست، خود را به بندگان می شناساند؛ اما ما را باب، راه ، طریق و جهتی قرار داده است که باید از آن به او رسید. بنابراین کسی نمی تواند مدعی معرفت خدا باشد، ولی امامان اهل بیت علیهم السلام را نشناخته باشد. منکر امام در حقیقت منکر خدای تعالی هم خواهد بود. امام صادق علیه السلام در این زمینه می فرمایند:کان أمیرالمؤمنین علیه السلام إماما ثم کان الحسن علیه السلام اماما....... من أنکرذلک کان کمن أنکر معرفه الله تبارک وتعالی ومعرفه رسوله .... (2)