- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1. معنای لغوی امامت و ولایت 4
- 1. ولایت حقیقی (= ولایت خدا) 8
- الف) ولایت تشریعی امام 9
- ب) ولایت تکوینی امام 11
- رفع اختلاف و نظام امور مردم 15
- بیان دین الهی و صیانت از آن 16
- تداوم فیض الهی 22
- اشاره 25
- معرفت و اعتقاد به امامت امامان معصوم علیهم السلام 26
- وجوب طاعت و پیروی 30
- اشاره 31
- الف) علم 31
- امام اعلم خلق است 31
- ویژگی های امام 31
- آگاهی امام از طریق الهام و إسماع 33
- امام حامل علوم قرآن 35
- اسم اعظم 39
- مصحف حضرت فاطمه سلام الله علیها 41
- جفر و جامعه 41
- اصول و کلیات علم 42
- مواریث پیامبران 43
- علم مبذول الهی 43
- ازدیاد علم امام 44
- علم غیب امام 46
- علم امام در طفولیت 48
- خودآزمایی 49
- اشاره 51
- معنای عصمت امام 52
- دلیل اول) وجوب اطاعت مطلق از امام 53
- ادله لزوم عصمت 53
- دلیل دوم) حجت و شاهد بودن امام 54
- دلیل سوم) حفظ دین و بیان احکام الهی توسط امام 55
- دلیل چهارم) نفی امامت ظالم به طور مطلق 55
- عصمت امام پیش از امامت 56
- رابطه علم و عصمت 57
- امام خلیفه خداست 57
- ج) سایر ویژگی های امام 57
- امام حجت خداست 59
- امام حافظ و نگهبان دین خداست 61
- امام شاهد برخلق است 62
- چگونگی تعیین امام 65
- تعیین امام از نظر مکتب اهل بیت علیهم السلام 65
- اشاره 68
- شیوه نخست) انتخاب اهل حل و عقد 68
- تعیین امام و خلیفه از نظر اهل سنت 68
- شیوه سوم) تعیین به زور شمشیر و کودتا 69
- شیوه دوم) تعیین توسط خلیفه پیشین 69
- خودآزمایی 70
- اشاره 71
- الف) آیات قرآن کریم 72
- معرفی دوازده امام 76
- حدیث غدیر 76
- حدیث ثقلین 77
- امامت حضرت ولی عصر علیه السلام 78
- نصوص امامت حضرت مهدی علیه السلام 78
- تولد حضرت مهدی علیه السلام 79
- اشاره 79
- نکته دوم) 80
- نکته سوم) 80
- نکته اول) 80
- دعا برای تعجیل ظهور: 83
- انتظار فرج: 83
- وظایف مؤمنان در عصر غیبت 83
- رجعت 84
- معنا و مفهوم رجعت 84
- اهتمام به دین و حفظ آن: 84
- امکان رجعت 85
- اشاره 85
- الف) آیات قرآن کریم 86
- ب) روایات اهل بیت علیهم السلام 87
- رجعت امامان علیهم السلام 89
- اهمیت اعتقاد و اقرار به رجعت 90
- خودآزمایی 91
- منابع وماخذ 92
رسول خدا صلی الله علیه وآله در این رابطه می فرمایند:
یا علی! أنت والائمه من ولدک بعدی حجج الله عزوجل علی خلقه و أعلامه فی بریته، من أنکرواحدا منکم فقد أنکرنی ومن عصی واحدا منکم فقد عصانی و من جفا واحدا منکم ققد جفانی ومن وصلکم ققد وصلنی ومن أطاعکم فقد أطاعنی ومن والاکم فقد والانی ومن عاداکم فقد عادانی لانکم منی. (1)ای علی ! تو و امامان از فرزندانت، بعد از من، حجت های خدا بر خلق او و نشانه های خدا در میان خلق خدا هستید. پس کسی که یکی از شما را انکار کند، مرا انکار کرده است و کسی که یکی از شما را نافرمانی کند، مرا نافرمانی کرده است. و کسی که به یکی از شما جفا کند، به من جفا کرده است. کسی که به شما بپیوندد، به من پیوسته است و کسی که از شما اطاعت کند، از من اطاعت کرده است. و کسی که ولایت شما را بپذیرد ، ولایت مرا پذیرفته است، و کسی که با شما دشمنی کند،
با من دشمنی کرده است؛ زیرا شما از من هستید. بنابراین، انکار یکی از امامان دوازده گانه، همانند انکار نبوت یکی از پیامبران الهی، موجب خروج از اسلام گشته و نجات و رستگاری در گرو اعتقاد و التزام به امامت همه امامان علیهم السلام می باشد.
1- کمال الدین، ج 2، ص 413، بحار الأنوار، ج 23، ص 97