- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1. معنای لغوی امامت و ولایت 4
- 1. ولایت حقیقی (= ولایت خدا) 8
- الف) ولایت تشریعی امام 9
- ب) ولایت تکوینی امام 11
- رفع اختلاف و نظام امور مردم 15
- بیان دین الهی و صیانت از آن 16
- تداوم فیض الهی 22
- اشاره 25
- معرفت و اعتقاد به امامت امامان معصوم علیهم السلام 26
- وجوب طاعت و پیروی 30
- امام اعلم خلق است 31
- اشاره 31
- ویژگی های امام 31
- الف) علم 31
- آگاهی امام از طریق الهام و إسماع 33
- امام حامل علوم قرآن 35
- اسم اعظم 39
- مصحف حضرت فاطمه سلام الله علیها 41
- جفر و جامعه 41
- اصول و کلیات علم 42
- علم مبذول الهی 43
- مواریث پیامبران 43
- ازدیاد علم امام 44
- علم غیب امام 46
- علم امام در طفولیت 48
- خودآزمایی 49
- اشاره 51
- معنای عصمت امام 52
- دلیل اول) وجوب اطاعت مطلق از امام 53
- ادله لزوم عصمت 53
- دلیل دوم) حجت و شاهد بودن امام 54
- دلیل سوم) حفظ دین و بیان احکام الهی توسط امام 55
- دلیل چهارم) نفی امامت ظالم به طور مطلق 55
- عصمت امام پیش از امامت 56
- رابطه علم و عصمت 57
- امام خلیفه خداست 57
- ج) سایر ویژگی های امام 57
- امام حجت خداست 59
- امام حافظ و نگهبان دین خداست 61
- امام شاهد برخلق است 62
- چگونگی تعیین امام 65
- تعیین امام از نظر مکتب اهل بیت علیهم السلام 65
- تعیین امام و خلیفه از نظر اهل سنت 68
- شیوه نخست) انتخاب اهل حل و عقد 68
- اشاره 68
- شیوه دوم) تعیین توسط خلیفه پیشین 69
- شیوه سوم) تعیین به زور شمشیر و کودتا 69
- خودآزمایی 70
- اشاره 71
- الف) آیات قرآن کریم 72
- معرفی دوازده امام 76
- حدیث غدیر 76
- حدیث ثقلین 77
- امامت حضرت ولی عصر علیه السلام 78
- نصوص امامت حضرت مهدی علیه السلام 78
- اشاره 79
- تولد حضرت مهدی علیه السلام 79
- نکته سوم) 80
- نکته دوم) 80
- نکته اول) 80
- وظایف مؤمنان در عصر غیبت 83
- دعا برای تعجیل ظهور: 83
- انتظار فرج: 83
- رجعت 84
- معنا و مفهوم رجعت 84
- اهتمام به دین و حفظ آن: 84
- امکان رجعت 85
- اشاره 85
- الف) آیات قرآن کریم 86
- ب) روایات اهل بیت علیهم السلام 87
- رجعت امامان علیهم السلام 89
- اهمیت اعتقاد و اقرار به رجعت 90
- خودآزمایی 91
- منابع وماخذ 92
فلم یعی بعده بجواب ولا یحیرفیه عن الصواب (1) بی گمان، خداوند سینه بنده ای را که برای امور بندگانش بر می گزیند، برای این امر فراخ میکند و در قلب او چشمه های حکمت را جاری می سازد و علم را به او الهام می کند، پس در جواب هیچ سؤالی نمی ماند و از راه درست در آن منحرف نمی شود. از امام کاظم علیه السلام نیز نقل شده که آن حضرت درباره چگونگی عالم شدن امام فرمودند: مبلغ علمنا علی ثلاثه وجوه: ماض و غابرو حادث؛ فأما الماضی فمفسر و أما الغابر فمزبور و أما الحادث فقذف فی القلوب و نفر فی الآسماع و هو أفضل علمنا و لا نبئ بعد نبینا. (2) علم به سه وجه به ما می رسد: ماضی، آینده و حادث. اما ماضی علم تفسیر شده و آینده نوشته شده است و حادث در دل افکنده می شود یا در گوش کوبیده می شود. و آن بهترین علم ماست و پیامبری بعد از پیامبر ما وجود ندارد. همچنین امام صادق علیه السلام در حدیث دیگری در همین رابطه می فرمایند: أما الغابر فالعلم بما یکون و أما المزبور فالعلم بما کان
1- کافی، ج 1، ص 202؛ احتجاج، ج 2، ص 436
2- کافی، ج 1، ص 264؛ بصائر الدرجات، ص319؛ بحار الأنوار، ج 26، ص 59.