- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1. معنای لغوی امامت و ولایت 4
- 1. ولایت حقیقی (= ولایت خدا) 8
- الف) ولایت تشریعی امام 9
- ب) ولایت تکوینی امام 11
- رفع اختلاف و نظام امور مردم 15
- بیان دین الهی و صیانت از آن 16
- تداوم فیض الهی 22
- اشاره 25
- معرفت و اعتقاد به امامت امامان معصوم علیهم السلام 26
- وجوب طاعت و پیروی 30
- امام اعلم خلق است 31
- ویژگی های امام 31
- الف) علم 31
- اشاره 31
- آگاهی امام از طریق الهام و إسماع 33
- امام حامل علوم قرآن 35
- اسم اعظم 39
- مصحف حضرت فاطمه سلام الله علیها 41
- جفر و جامعه 41
- اصول و کلیات علم 42
- علم مبذول الهی 43
- مواریث پیامبران 43
- ازدیاد علم امام 44
- علم غیب امام 46
- علم امام در طفولیت 48
- خودآزمایی 49
- اشاره 51
- معنای عصمت امام 52
- ادله لزوم عصمت 53
- دلیل اول) وجوب اطاعت مطلق از امام 53
- دلیل دوم) حجت و شاهد بودن امام 54
- دلیل سوم) حفظ دین و بیان احکام الهی توسط امام 55
- دلیل چهارم) نفی امامت ظالم به طور مطلق 55
- عصمت امام پیش از امامت 56
- امام خلیفه خداست 57
- رابطه علم و عصمت 57
- ج) سایر ویژگی های امام 57
- امام حجت خداست 59
- امام حافظ و نگهبان دین خداست 61
- امام شاهد برخلق است 62
- چگونگی تعیین امام 65
- تعیین امام از نظر مکتب اهل بیت علیهم السلام 65
- اشاره 68
- تعیین امام و خلیفه از نظر اهل سنت 68
- شیوه نخست) انتخاب اهل حل و عقد 68
- شیوه سوم) تعیین به زور شمشیر و کودتا 69
- شیوه دوم) تعیین توسط خلیفه پیشین 69
- خودآزمایی 70
- اشاره 71
- الف) آیات قرآن کریم 72
- معرفی دوازده امام 76
- حدیث غدیر 76
- حدیث ثقلین 77
- امامت حضرت ولی عصر علیه السلام 78
- نصوص امامت حضرت مهدی علیه السلام 78
- اشاره 79
- تولد حضرت مهدی علیه السلام 79
- نکته دوم) 80
- نکته سوم) 80
- نکته اول) 80
- وظایف مؤمنان در عصر غیبت 83
- دعا برای تعجیل ظهور: 83
- انتظار فرج: 83
- رجعت 84
- اهتمام به دین و حفظ آن: 84
- معنا و مفهوم رجعت 84
- امکان رجعت 85
- اشاره 85
- الف) آیات قرآن کریم 86
- ب) روایات اهل بیت علیهم السلام 87
- رجعت امامان علیهم السلام 89
- اهمیت اعتقاد و اقرار به رجعت 90
- خودآزمایی 91
- منابع وماخذ 92
خدای تعالی نیز دعای آن حضرت را مستجاب نمود، ولی آن را از ظالمان منتفی دانسته و فرمود: « لَا یَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ »(1) ستمکاران عهد مرا نایل نمی شوند. امام رضا علیه السلام در تفسیر این آیه می فرمایند: فابطلت هذه الایه إمامه کل ظالم إلی یوم القیامه و صارث فی الصفوه. (2)این آیه امامت همه ستمکاران را تا روز قیامت، باطل کرده است. و امامت در برگزیدگان می باشد. از آن جایی که ظلم و ستم انواع مختلفی دارد و این آیه شریفه نیز هر نوع ظلم و ستمی را مانع امامت می داند، پس کسانی که در طول عمر خویش مرتکب هر گونه ظلم و ستمی گشته باشند، از رسیدن به این مقام محرومند. محفوظ بودن از انواع ظلم و ستم نیز تنها برای کسی ممکن است که عصمت الهی شامل حال او گشته باشد. بنابراین، یکی از دلایل لزوم عصمت امام آن است که خداوند متعال امامت را به طور مطلق از ظالم نفی نموده است.
عصمت امام پیش از امامت
از میان تمام ادله ای که برای عصمت امامان علیهم السلام با ذکر گردید،
1- سوره بقره(2)، آیه 124.
2- کافی، ج 1، ص 199؛ بحار الأنوار، ج 25، ص 122.