خلاصه دروس عقاید: امامت صفحه 59

امام حجت خداست

از نظر لغوی هر نوع دلیل و برهانی حجت نامیده می شود.(1) به عبارت دیگر، هرچیزی که برای اثبات یا نفی مطلبی بدان استناد شود، به گونه ای که طرف مقابل هم نتواند بدون عناد در برابر آن، زبان به اعتراض بگشاید، حجت خواهد بود. در روایات ائمه علیهم السلام نیز حجت به همین معنا به کار رفته و پیامبران الهی، قرآن ، عقل و امامان معصوم علیهم السلام حجت های خداوند متعال بر خلق معرفی شده اند. با توجه به معنایی که برای حجت ذکر شد، معلوم می شود پیامبران و امامان علیهم السلام که حجت های پروردگار می باشند و خدای تعالی با وجود آنها بر خلق اتمام حجت می کند، باید از هر گونه خطا و پلیدی منه باشند و علمشان بالاتر از همه خلق ومقدم بر آنان باشد، تا جای هیچگونه اشکال و اعتراض و خرده گیری بر خداوند وجود نداشته باشد. امام رضا علیه السلام نیز حجت بودن امام را متفرع بر علم و عصمت او قرار داده و می فرمایند: إن العبد إذا اختاره الله عزوجل لامور عباده شرح صدره لذلک و أودع قلبه ینابیع الحکمه و ألهمه العلم إلهاما فلم یعی بعده بجواب ولا یحیرفیه عن الصواب فهو معصوم مؤیدمو فق مسددقدامن الخطایا والزلل