- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1. معنای لغوی امامت و ولایت 4
- 1. ولایت حقیقی (= ولایت خدا) 8
- الف) ولایت تشریعی امام 9
- ب) ولایت تکوینی امام 11
- رفع اختلاف و نظام امور مردم 15
- بیان دین الهی و صیانت از آن 16
- تداوم فیض الهی 22
- اشاره 25
- معرفت و اعتقاد به امامت امامان معصوم علیهم السلام 26
- وجوب طاعت و پیروی 30
- ویژگی های امام 31
- امام اعلم خلق است 31
- اشاره 31
- الف) علم 31
- آگاهی امام از طریق الهام و إسماع 33
- امام حامل علوم قرآن 35
- اسم اعظم 39
- جفر و جامعه 41
- مصحف حضرت فاطمه سلام الله علیها 41
- اصول و کلیات علم 42
- علم مبذول الهی 43
- مواریث پیامبران 43
- ازدیاد علم امام 44
- علم غیب امام 46
- علم امام در طفولیت 48
- خودآزمایی 49
- اشاره 51
- معنای عصمت امام 52
- دلیل اول) وجوب اطاعت مطلق از امام 53
- ادله لزوم عصمت 53
- دلیل دوم) حجت و شاهد بودن امام 54
- دلیل سوم) حفظ دین و بیان احکام الهی توسط امام 55
- دلیل چهارم) نفی امامت ظالم به طور مطلق 55
- عصمت امام پیش از امامت 56
- رابطه علم و عصمت 57
- امام خلیفه خداست 57
- ج) سایر ویژگی های امام 57
- امام حجت خداست 59
- امام حافظ و نگهبان دین خداست 61
- امام شاهد برخلق است 62
- چگونگی تعیین امام 65
- تعیین امام از نظر مکتب اهل بیت علیهم السلام 65
- اشاره 68
- تعیین امام و خلیفه از نظر اهل سنت 68
- شیوه نخست) انتخاب اهل حل و عقد 68
- شیوه سوم) تعیین به زور شمشیر و کودتا 69
- شیوه دوم) تعیین توسط خلیفه پیشین 69
- خودآزمایی 70
- اشاره 71
- الف) آیات قرآن کریم 72
- معرفی دوازده امام 76
- حدیث غدیر 76
- حدیث ثقلین 77
- امامت حضرت ولی عصر علیه السلام 78
- نصوص امامت حضرت مهدی علیه السلام 78
- اشاره 79
- تولد حضرت مهدی علیه السلام 79
- نکته اول) 80
- نکته دوم) 80
- نکته سوم) 80
- دعا برای تعجیل ظهور: 83
- وظایف مؤمنان در عصر غیبت 83
- انتظار فرج: 83
- اهتمام به دین و حفظ آن: 84
- رجعت 84
- معنا و مفهوم رجعت 84
- اشاره 85
- امکان رجعت 85
- الف) آیات قرآن کریم 86
- ب) روایات اهل بیت علیهم السلام 87
- رجعت امامان علیهم السلام 89
- اهمیت اعتقاد و اقرار به رجعت 90
- خودآزمایی 91
- منابع وماخذ 92
امیرالمؤمنین علیه السلام نازل گشته و مراد از این آیه فقط آن حضرت می باشد.(1) همچنین حصر موجود در آیه نشان دهنده آن است که مراد از لفظ «ولی» در این آیه، مالک امر و سرپرست امور مردم می باشد، نه معانی دیگر این واژه. آخرین آیه ای که درباره تعیین امام از سوی خداوند متعال به آن اشاره می نماییم، این آیه از سوره قدر می باشد: «تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَهُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ » (2) فرشتگان و روح در آن شب، به اذن پروردگارشان از برای هر امری فرود می آیند. علاوه بر فعل مضارع «تنل» که نشان دهنده تکرار شب قدر در هر سال می باشد، روایات اهل بیت علیهم السلام نیز به صراحت بیانگر آنند که این شب اختصاص به زمان رسول خدا صلی الله علیه واله نداشته و پیش از آن حضرت و بعد از ایشان هم شب قدر بوده و خواهد بود. این آیه شریفه و روایاتی که در تفسیر آن وارد شده، بیانگر نزول فرشتگان و روح در این شب بر خلیفه الهی و امام مسلمین و ابلاغ امور تقدیر شده به او می باشند. امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه فرمودند: أی: من عندربهم علی محمد و آل محمد بکل أمرسلام .(3) یعنی: از نزد پروردگارشان بر محمد و آل محمد با هر امر سلامی نازل می شوند.
1- ر.ک: کشاف، ج1، ص649؛ انوار التنزیل، ج 2، ص 132
2- سورۂ قدر(97)، آیه 4
3- تأویل الآیات الظاهره، ص793؛ بحار الأنوار، ج 25، ص70.