رهبران بزرگ صفحه 11

است که شاید ابتدا و انتهای آن، معادل ابتدا و انتهای عالم هستی باشد. 2

بنابراین قلمرو قضاوت و درک عقل ما منحصراً همان منطقه کوچکی است که شعاع علم و دانش، آن را روشن ساخته و به کلی از ماوراء آن بی خبریم، در حالی که قسمت عمده تعلیمات انبیا مربوط به همین قسمت است، یعنی آنها ما را با حقایق تازه‌ای آشنا می‌سازند که به کلی بر ما مخفی بوده است.

منطق برهمایی‌ها در این قسمت درست مانند آن داستان معروف است که می‌گویند: ناطقی از مستمعین خود پرسید: آیا می‌دانید که چه می‌خواهم برای شما بگویم؟ اگر می‌دانید پس چه بگویم؟ و اگر نمی‌دانید مرا با آدمی که نمی‌داند چه کار؟ .... ولی مستمعین می‌بایست گفته باشند: نمی‌دانیم و می‌خواهیم از تو یاد بگیریم.

گذشته از این بسیار اتفاق افتاده که ما در معلومات خود دچار اشتباه می‌شویم و با تذکرات صحیح و منطقی متوجه حقیقت می‌گردیم. یک قسمت دیگر از تعلیمات انبیا، اصلاح اشتباهات ماست، آنها هستند که ما را از انحرافات فکری باز می‌دارند.

از همه اینها که بگذریم در همان قسمت‌هایی که فکر می‌کنیم عقل ما به طور صحیح دریافته، گاه دچار اضطراب خاطر و وسوسه می‌شویم که آیا درست فهمیده‌ایم یا اشتباه می‌کنیم؟ بدیهی است تأیید و تصدیق پیامبران، نسبت به آنچه درست فهمیده‌ایم، ما را در معلومات صحیح خود راسخ‌تر و مصمم‌تر می‌سازد و در این قسمت نیز از تعلیمات و تذکرات آنها بی نیاز نیستیم. این هم قسمت دیگری از تعلیمات آنهاست.