رهبران بزرگ صفحه 157

می‌شد، اباق مورد نظر را تاریک کردند و دوربین فیلمرداری مجهز به سیستم مادون قرمز را آماده نمودند.

آنگاه چندین شب پره را در داخل اتاق رها کردند، شب پره‌ها با چنان مهارتی از لابه لای سیم‌ها عبور می‌کرند که تعجب همگان را بر انگیخت و هرگز لامپ مخصوص روشن نشد!

3- حیوانات مدتی قبل از وقوع زلزله به وسیله حس مرموزی با خبر می‌شوند و لوله فوق‌العاده‌ای (پاره کردن بندها و فرار و صداهای دلخراش)- که حکایت از تکوین حادثه ناگواری است، سر می‌دهند!

در حالی که نه ما و نه آن زلزله سنج‌های دقیق ما قادر به پیش بینی چنین حادثه ای نیستند! این چه حس مرموزی است که در این حیوانات به اصطلاح بی شعور وجود دارد و ما با آن همه عقل و شعور از آن بی بهره‌ایم؟!

یا آن شب پره دارای چه احساسی است که ما (اشرف مخلوقات) آرزو می‌کنیم: ای کاش ما هم از چنین حسی بهره‌مند بودیم تا دیگر شب‌ها مشکلی برایمان پیش نمی‌آمد.

درست است که ما نمی‌توانیم چگونگی این احساسات مرموز را دریابیم، ولی آیا هرگز می‌توانیم وجود آنها را به این بهانه- که تصور آنها به طور تفصیل برای ما محال است!- انکار کنیم؟

چرا ما نمی‌توانیم وجود این گونه احساسات را انکار کنیم؟ زیرا آثار آن را با چشم خود می‌بینیم و همین کافی است تا تصویر اجمالی از آنها در ذهن ما ترسیم شود.

البته منظور از ذکر این مثال‌ها، نزدیک ساختن مطلب به ذهن