رهبران بزرگ صفحه 178

البته منظور آنها از نبوغ چیزی جز هوش و فکر فوق‌العاده خارج از حدود معمولی نیست و از این رو باید گفت: پیامبران در نظر آنها در ردیف دانشمندان و فلاسفه بزرگ جهان بوده‌اند، با این تفاوت که آنها برای اصلاح اجتماع انسانی، روش خاصی را انتخاب کردند که دیگر دانشمندان انتخاب ننمودند، زیرا این روش را مؤثرتر تشخسص داده بودند!

این طرز تفکر- آن هم با این صراحت- بیشتر به طرز تفکر فلاسفه مادی شبیه است که اصرار دارند همه چیز را طبق اصول مادی گری تفسر کنند، اگر چه کمترین تناسبی هم با آن نداشته باشد. آنهایی که از دریچه ماتریالیس به همه چیز نگاه می‌کنند چاره‌ای جز این ندارند که چنین فکر کنند.

ولی بدیهی است که طرف صحبت ما از بحث وحی آنها نیستند، زیرا ما در این بحث توحید و خداشناسی گذاشته‌ایم و با دلیئل محکم و متکی به آخرین نظرات علمی، با آن مبدأ بزرگ جهان هستی آشنا شده‌ایم. ما در این بحث و آنچه مربوط به پیامبران خداست با مادی‌ها رو ره رو نیستیم، بلکه با دانشمندان و متفکرانی که همه در قبول اصل توحید با ما شریک هستند گفت و گو می‌کنیم.

ما دیگر مجبور نیستیم تا از دریچه چشم تنگ ماتریالیسم به همه چیز نگاه کنیم و الزامی نداریم که این اصول خشک و جامه را مقیاس سنجش، برای تمام پیده‌ها قرار دهیم.

نکته قابل توجه اینحاست که اگر مادی‌ها برای وحی چنین تفسیری انتخاب کنند، جای تعجب نیست، آنها مجبورند همه چیز را