رهبران بزرگ صفحه 180

3- کسانی که وحی را چنین تفسیر کرده‌اند، در برابر اعجاز پیامبران- که وجود چنین رابطه مرموزی را با آفریدگار جهان و عالم ماوراء طبیعت اثبات می‌کنند- هیچ گونه جوابی ندارند، زیرا اعجاز و سایر دلائلی که برای شناسایی صدق گفتار پیامبران گفته شد، همگی حاکی از این است که میان پیامبران و آفریدگار جهان، یک نوغ رابطه مرموز- که غیر از تفکرات معمولی، علم، دانش و نبوغ انسان است- وجود داشته است.

توضیحات

1- وحی در لغت به مهنی صدای آهسته و یا چیزی را آهسته به کسی گفتن است و گاهی نیز به معنی اشاره می‌آید. امیر مؤمنان علی (علیه السلام) در پاسخ مشخصی که از لفظ وحی سؤال نمود، آن را به هفت قسم تفسیم نمود:

الف) وحی رسالت و نبوت

«انّا أوحینا الیک کما أوحینا الی نوح و النّبییّن من بعده و أوحینا الی ابراهیم و اسمعیل و اسحق و یعقوب و الأسباط و عیسی و أیّوب و یونس و هرون و سلیمان و آتینا داود زبوراً» (نساء/ 163)

ب) وحی به معنی الهام

«و أوحی ربّک الی النّحل أن اتّخذی من الجبال بیوتاً و من الشجر و مما یعرشون (نحل/ 68)

ج) وحی به معنی اشاره

«فخرج علی قومه من المحراب فأوحی الیهم أن سبّحوا بکرة و عیسیا» (مریم/ 11)