رهبران بزرگ صفحه 190

این موضوع، نخستین بحثی است که در مورد صفات پیامبران، جلب توجه می‌کند. عصمت عبارت است از: یک نیروی درونی که دارنده آن را از هر گونه گناه و خطا باز می‌دارد. به این ترتیب، عصمت بر دو نوع است:

1- مصونیت از گناه.

2- مصونیت از خطا و اشتباه.

گر چه در این مورد، بسیاری از علمای کلام (دانشمندان بحث عقاید و مذاهب) و بعضی از فلاسفه، استدلالات این دو نوع را به هم آمیخته‌اند، ولی چنانکه خواهیم دید، این کار صحیح نیست و باید هر یک را جداگانه مورد بحث قرار دهیم.

اختلاف عقاید در عصمت انبیا

در میان پیروان ادیان، در مورد ازوم عصمت پیامبران، اختلاف نظرهای غیر قابل انکاری وجود داردج و از آنجا که توجه به نقاط مورد اختلاف، به درک استدلالات آینده، کمک می‌کند، خوب است به عنوان نمونه، نظرات فرق مختلف مسلمانان جهان را- که دیگران در پیرامون این مسئله بحث کرده‌اند- به طور اختصار یادآور شویم.

1- آیا باید پیامبر از تمام گناهان معصوم باشد؟

تمام فرق مسلمانان متفّقند که بایدپیامبر از کفر معصوم باشد(1) ولی جمعی‌از اخباریین اهل تسنن، سایر گناهان- حتی گناهان کبیره

1- به جز از بعضی از خوارج که گناه بر انبیاء تجویز می‌کنند و هر گناهی را هم کفرمی‌دانند! البته نباید این گروه را به حساب مسلمانان و فرق آنان گذارد