رهبران بزرگ صفحه 192

عصمت پیامبران را به چند طریق می‌توان اثبات کرد.

الف) محکومیت عوامل گناه در وجود پیامبران

اشاره

هر گناهی که از انسان سر می‌زند، سرچشمه‌اش در وجود خود اوست.

این سرچشمه بر دو نوع است:

1- عدم تشخیص زشتی عمل.

2- غلبه شهوت‌ها و هوس‌ها بر نیروی عقل و ادراک.

کسی که دست به دزدی، قتل، شراب خواری و یا قمار می‌زند، یا به مفاسد این اعمال، آشنایی کامل ندارد و یا می‌داند، اما عقل و درک او در چنگال هوس‌های سرکش او مغلوب است.

بنابراین علم به تنهایی برای ترک یک عمل نا پسند، زشت کافی نیست، بلکه علاوه بر این، باید انسان مسلط بر نفس، اعصاب و هوی و هوس‌های خود نیز باشد.

از این بیان یک نتیجه روشن گرفته می‌شود و آن اینکه: اگر کسی از مفاسد و زشتی تمام گناهان اطلاع کامل داشته باشد، به طور عادی محال است که گناهی از او سر بزند.

شاید بپرسید: چطور ممکن است که انسان نه تنها هیچ گناهی نکند، بلکه فکر گناه را هم در مغز خود راه ندهد و ارتکاب گناه در باره او محال عادی باشد؟ (احتمال انجام چنین عملی در مورد او صفر باشد) آیا چنین چیزی امکان دارد؟

اگر تعجب نکنید خواهیم گفت که، خود شما هم در برابر پاره‌ای از کارهای ناپسند، معصوم هستید، یعنی احتمال ارتکاب آن در مورد