رهبران بزرگ صفحه 198

نسبت به دستور یا برنامه‌ای کم شود، به همان مقدار از میزان علاقه او در عمل کردن به آن کاسته می‌گردد. در مقابل هر اندازه ایمان و اعتماد بیشتر گردد، علاقه انسان به عمل کردن بیشتر خواهد شد.

به همین دلیل ملاحظه می‌کنیم که دستور یک پزشک عمومی، آن قدر مورد توجه و عمل ما واقع نمی‌شود که دستور یک هیئت چندین نفری از پزشکان بسیار ماهر به همین جهت تصمیم می‌گیریم به چنین دستوری به طور جدی عمل کنیم، مگر اینکه موانع دیگری پیش بیاید.

این را نیز می‌دانیم که منظور از بعثت پیامبران، هدایت و تربیت نوغ بشر، در سایه یک سری تعلیمات و دستورهای آسمانی است.

مطابق بیان فوق، مردم در صورتی این دستورها را به کار خواهند بست و از جان و دل اطاعت خواهند نمود که صد در صد به درستی و صحت آنها و اینکه از ناحیه مبدأ جهان آفرینش صادر شده است، ایمان پیدا کنند.

بدیهی است که اگر پیامبران معصوم نباشند، درباره آنها احتال دروغ، تحریف حقایق، پرده انداختن روی واقعیات به خاطر اغراض شخصی و ... می‌رود و مسلماً با وجود چنین احتمالاتی، هرگز به گفتار و کردار آنها اطمینان پیدا نمی‌شود و هر قدر هم که آدم‌های خوبی باشند وقتی دارای مقام عصمت نبودند، ممکن است در برابر مظاهر فریبنده دنیای مادی، پای آنها بلغزد و این عمل احتمال همیشه خاطر پیروان آنها را نگران و در گرفتن تصمیم قاطع برای عمل مردد می‌سازد.