رهبران بزرگ صفحه 212

در اینجا نیز عقل هر کس یم گوید: باید صلاح و فسادکار را سنجید، اگر صلاح و فایده آن بیشتر باشد، باید آن را انجام داد (ضرر کمتر را تحمل نمود.) و اگر ضرر و فسادش بیشتر است، باید از آن صرف نظر کرد (باید از منافع کم‌تر چشم پوشید.) و اگر هر دو مساوی بودند، هم می‌توان آنن را انحام داد و هم می‌توان ترک کرد. این یک تقسیم روشن و غیر قابل تردید است که هر کس پیرو هر عقیده‌ای باشد، نمی‌تواند این موضوع را انکار کند.

هر کس در زندگی روزانه خود از این اصل پیروی می‌کند، یعنی هر گاه سود و زیان او از نظر او اهمیت بیشتری دارد، یعنی برای کسب منافع بیشتر، ضررهای کم‌تر را استقبال می‌کند، همان طور که به خاطر دفع ضررهای مهم‌تر از منافع کم‌تر چشم می‌پوشد.

اگر کسی مبتلا به بیماری آپاندیست بشود(1) و جان خود را در معرض خطر ببیند، پس از مطالعه در اطراف و جوانب کار، خود را بر سر دو راهی می‌بیند.

الف) تحمل درد و رنج طاقت فرسا و سپس چشم از جهان فرو بستن.

ب) تحمل درد و ناراحتی‌های موقت عمل جراحی و سر انجام بهبودی یافتن.

بدیهی است هر آدم با شعوری، راه دوم را- که راه عاقلانه‌ای است

1- آپاندیس نام دنباله کوتاهی است که در انتهای روده کور قرار دارد و آپاندیسیت نام‌مرضی است که بر اثر التهاب آن به وجود می‌آید