رهبران بزرگ صفحه 219

صفحه 219

ندارد.

مثلًا: در همان مثال خدامات اجتماعی هیچ کسی ز نظر قانونی، هیچ اجباری ندارد که در ساختن فلان بیمارستان شرکت کند و اگر هم مایل به شرکت بود، تعهدی درباره مقدار کمکی و ثروتمند- که از همسایگان آن بیمارستان است-

در این خدمت احتاعی یا یک کمک ناچیز، زشت و نا زیبا و به یک معنی گناه است؛ در عین اینکه ز نظر قانون، جرم و خلافی از او سرنزده است.

گناهانی که در آیات و سخنان پیشوایان بزرگ این به آنها نسبت داده شده، همه از این قبیل است، یعنی مقام، موقعیت معنوی، علم و دانش و ایمان آنها به قدری برجسته است که یک غفلت جزئی در یک کار ساده معمولی و یا در توجه خاص و همیشگی که باید به خداوند داشته باشند، گناه نامیده می‌شود.

اشکال

ممکن است کسی بگوید: شما اعتراف می‌کنید که: به کار بردن نکته معصیت وگناه و مانند آن در گناهان نسبی، جنبه مجازی دارد و ظاهر آن در ابتدا، همان نوع اول است، پس به چه دلیل و با کدام قرینه، این همه تعبیرات را بر معنی مجازی حمل می‌کنید؟!

پاسخ

به دلیل اینکه قرائن گوناگونی هم در خود این عبارات و هم در خارج برای این معنی وحود دارد.

از یک طرف دلائل عصمت، به طور قطع به ما یم گوید: امکان

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه