رهبران بزرگ صفحه 68

دیگران، متوسل به چنین عذری شده وگر نه چگونه می‌توانست از مجازات دردناک وجدان خود آسوده بماند و عمری زندگی کند؟! در حالی که افسری که مأمور این کار بوده از شدت ناراحتی وجدان دیوانه شده، زیرا آنقدر سیاستمدار نبوده که بتواند چنین عذری برای وجدان خود بتراشد و یا وجدانش بیدارتر از این بوده که با این گونه منطق‌های ضعیف و بی پایه اغفال گردد! خیلی راه دور نرویم، زیرا در محیطهای خودمان، هزاران کار غلط می‌شود که مرتکبین آن برای رهایی از توبیخ، سرزنش و مجازات وجدان به عذرهای خنده داری متوسل می‌شوند. مثلًا: وقتی به بسیاری از افراد می‌گوییم که: چرا دزدی می‌کنید؟ می‌گویند: کی در این مملکت دزد نیست؟! ... می‌گوییم: چرا هزار تومان از فلان کسی رشوه گرفتی؟

می‌گوید: مگر روزنامه‌ها را نخوانده‌ای؟ بعضی میلیون میلیون رشوه می‌گیرند. مال ما که اهمیت ندارد؟!

یکی از دوستان می‌گفت: در حالی که داشتم چند نفری را که مسئول قمار بودند، سرزنش می‌کردم و از این عمل زشت بر حذر می‌داشتم، ناگهان یکی از آنها گفت: آقا اینکه اشکالی ندارد. خداوند در قرآن فرموده:

«میِ بخور، منبر بسوزان، مردم آزاری مکن!!!»

همچنین بارها جمله ساختگی المأمور معذور 11 و بسیاری از مثال‌های دیگر را برای توجیه خیلی از کارها با گوش خودمان شنیده‌ایم.

چنین نیست که همیشه این گونه سفسطه‌ها و عذرهای بی اساس