رهبران بزرگ صفحه 9

و اگر درک نمی‌کند (یعنی نامعقول است)!، اصلًا قابل قبول نیست، زیرا هیچ انسانی زیر بار چیزهای غیر معقول نمی‌رود.

2- گناهی از این بزرگ‌تر نیست که انسانی خود را بدون چون و چرا در اختیار انسان دیگری- که مثل خود اوست- بگذارد و مانند یک جماد، مطیع اراده و میل او باشد و هیچ اراده‌ای از خود نداشته باشد.

اصولًا پیامبران چه فضیلتی نسبت به ما دارند؟ و به کدام دلیل، این همه مقام را برای خود قایلند؟ اگر کارهای خارق‌العاده‌ای انجام می‌دهند، اشخاص دیگری هم هستند که چنین می‌کنند و ادعایی هم ندارند!

3- استدلال‌های عقلی، آشکارا ما را با خدا آشنا می‌سازند، نعمت‌های فراوان او را به ما معرفی می‌کنند، ما را به خضوع و شکر در برابر او وا می‌دارند و از کفران و ناسپاسی بر حذر می‌دارند. اگر به این فرمان عقل، گردن نهیم جزای خیر و گر نه مستحقّ مجازات خواهیم بود. اگر سخن پیامبران مطابق این حکم عقلی باشد، کاری انجام نداده‌اند و اگر با آن مخالفت کنند، بزرگ‌ترین دلیل خلاف گویی، آنها همین است.

این نمونه‌هایی از دلایل «مخالفین سرسخت» بود.