- اشاره 1
- مقدمه 3
- ابن تیمیه، از دیدگاه علمای اهل سنت 10
- ابن تیمیه از دیدگاه وهابیت 16
- فصل اول: توحید از دیدگاه وهابیت 20
- اشاره 20
- 1. وهابیها و محدودیت خداوند 25
- 2. عرش خدا از دیدگاه وهابیها 26
- 3. خدای متحرک 28
- 4. کرسیهای متعدد برای خداوند 29
- 5. محصور بودن خدا در میان ابرها 31
- 6. خدا در جلو نمازگزار 32
- 7. فرود آمدن خدا به آسمان دنیا 32
- 8. رؤیت خدا با چشم سر 35
- 9. افراط در رؤیت خدا 38
- 10. تمسک به ظاهر روایات در مسئله توحید 39
- 11. صورت برای خداوند 40
- 12. تصور اعضا و جوارح برای خداوند 42
- 13. کفشهای طلایی خداوند 44
- 14. دو انگشت برای خداوند 46
- 15. درگوشی صحبت کردن خدا 46
- 16. کمر خدا 47
- 17. تعجب و خنده خداوند 49
- فصل دوم: ابن تیمیه، وهابیت و نبوّت 52
- اشاره 52
- 1. نفی تقدس از پیامبران 54
- 2. نسبت دروغ به حضرت ابراهیم (ع) 58
- 3. توهین به حضرت سلیمان (ع) 61
- 4. نسبت طغیان به حضرت موسی (ع) 63
- اشاره 65
- 5. نسبت شرک به مادر پیامبر اسلام (ص) 65
- دلایل روایی 68
- 6. تشکیک در نبوت پیامبر اسلام (ص) 71
- 7. پذیرفتن افسانه غرانیق 77
- 8. نسبت سهو در نماز به پیامبر اسلام (ص) 82
- 9. بیاحترامی به پیامبر اسلام (ص) 85
- فصل سوم: وهابیت و سنت پیامبر (ص) 88
- اشاره 88
- 1. وهابیت و معیار صحت و سقم حدیث 91
- 2. تکذیب شأن نزول آیه ولایت 93
- 3. ابنتیمیه و حدیث غدیر 95
- 4. ابنتیمیه و حدیث ولایت 98
- 5. انکار حدیث متواتر 99
- 6. صحیح دانستن احادیث خوارج 103
- خلاصه کلام 105
- فصل چهارم: صحابه از دیدگاه وهابیت 107
- اشاره 107
- 1. تکفیر برخی از اصحاب 110
- 2. نسبت شرابخوری به برخی از اصحاب 110
- 3. حمایت از قاتلین اصحاب پیامبر (ص) 111
- فصل پنجم: وهابیت و امامت 113
- اشاره 113
- 1. تنزل مقام امامت 116
- 2. عدم وجوب تعیین جانشین بر انبیا 117
- 3. حدیث دوات و قلم از نگاه ابنتیمیه 119
- 4. یزید از امامان دوازدهگانه 122
- اشاره 131
- فصل ششم: وهابیت و اهل بیت پیامبر (ص) 131
- 1. نفی فضیلت اهلبیت: 132
- 2. دشمنی صریح ابنتیمیه با امام علی (ع) 137
- 3. ابنتیمیه و تکفیر یاران امام علی (ع) 142
- 4. وهابیت و حمایت از قاتلین امام حسین (ع) 144
- 5. تضعیف احادیث فضیلت اهل بیت (علیهم السلام) 147
- 6. تخریب قبور اهل بیت (علیهم السلام) 149
- 7. بیحرمتی به قبر و مسجد رسول خدا (ص) 151
- اشاره 155
- فصل هفتم: وهابیت و قرآن 155
- 1. مخالفت با آیات قرآن 156
- 2. وهابیت و نفی توسل 159
- 3. وهابیت و انکار شفاعت 163
- 4. وهابیت و اعتقاد به تحریف قرآن 171
- 5. وهابیت و بیاحترامی نسبت به قرآن 179
- اشاره 182
- فصل هشتم: وهابیت و متون اسلامی 182
- 1. تقطیع و تحریف متون اسلامی 183
- 2. وهابیت و توسل به دروغ 187
- اشاره 191
- فصل نهم: نقش وهابیها در تسلط کفار بر جوامع اسلامی 191
- 1. وهابیت و تفرقهافکنی میان مسلمین 193
- 2. خصومت و دشمنی با جمهوری اسلامی ایران 195
- 3. همسویی وهابیت با کفار 197
- اشاره 199
- فصل دهم: وهابیت و مسلمانان 199
- 1. محمد بن عبدالوهاب و ادعای نبوت 201
- 2. تکفیر اهلسنت توسط وهابیها 205
- اشاره 211
- فصل یازدهم: مخالفت با علما و فقهای مسلمین 211
- 1. توهین به فقها و علمای دین 212
- 2. دشمنی وهابیت با متکلمان اسلامی 215
- 3. سوزاندن کتابهای فقهی و کلامی 216
- فصل دوازدهم: شباهتهای وهابیت با خوارج 219
- اشاره 219
- جمود بر ظاهر و مخالفت با اصول 220
- اشاره 227
- بدعت دانستن پدیدههای جدید 227
- فصل سیزدهم: برخورد وهابیت با علم و تمدن 227
- کتابنامه 231
یکساعت هم دیده باشد، صحابی آن حضرت محسوب میشود. (1) از طرف دیگر، از نظر آنان، همه صحابه عادلاند (2) و مسلمانان میتوانند معارف و احکام دین را از آنان بگیرند و زمانی که روایتی را نقل میکنند، بدون دغدغه از آنان بپذیرند؛ زیرا آنان دوران وحی و رسالت حضرت رسول(ص) را درک کردهاند و با تفسیر و تأویل قرآن کریم آشنا هستند و از زبان آن حضرت احکام خدا را فرا گرفته و سخنان ایشان را حفظ کردهاند. همچنین، آنان توفیق مُصاحبت و یاری پیامبر(ص) را داشتهاند و به همین سبب خداوند در آیاتی از آنان تمجید کرده است. بنابراین، کسی حق ندارد به تنقیص(نقص و ایراد گرفتن) صحابه بپردازد یا روایات آنان را رد کند.
شیعه، به پیروی از قرآن کریم و سنت پیامبر(ص) و به شهادت تاریخ، معتقد است که در میان صحابه، انسانهای بزرگ و بلندمرتبهای بودند که از ایثار جان و مال دریغ نورزیدند و چنان مخلصانه به جنگ و جهاد میپرداختند و دشمن را به خاک مینشاندند که یک ضربت شمشیر آنها با عبادت جن و انس برابری میکرد؛ از طرفی هم در میان اصحاب، گروهی سستایمان و نیز افرادی فاسق که از انجام محرمات پروا نداشتند وجود داشته است. (3)
1- شرح نووی بر صحیح مسلم، ج 1، ص 5. تعریفهای دیگری نیز از صحابه بیان شده است. ابنحجر در مقدمه «الاصابه» میگوید: «صحابی به کسی گفته میشود که پیامبر(ص) را در حال ایمان، ملاقات نماید و بر اسلام نیز بمیرد». برخی گفتهاند که در صدق صحابه، مصاحبت طولانی لازم است؛ چنانکه مذهب بسیاری از فقها و اصولیون است.
2- شرح نووی بر صحیح مسلم، ج 1، صص 1- 22. «اتفق اهل السنة علی ان الجمیع عدول ...».
3- شیعه میگوید مصاحبت و ملازم بودن با رسولخدا(ص) افتخار بزرگی است و بسیاری از صحابه آن حضرت برای تشکیل حکومت اسلامی و گسترش اسلام مجاهدتها و تلاشهای فراوانی انجام دادند و با ایثار جان و مال خویش، اهداف عالیه و منیع آن حضرت را پیگیری نمودند. قرآن کریم، پیرامون این گروه که از روزهای آغازین و سخت، پروانهوار گرد رسولخدا(ص) بودند میفرماید:(السَّابِقُونَ اْلَاوَّلوُنَ مِنَ المُهاجِرینَ وَالْأَنْصارِ وَالَّذینَ اتَّبَعُوهُمْ بِاحْسانٍ رَضِی اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضوُا عَنْهُ وَاعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْری تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها ابَداً ذالِکَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ)؛ «پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار و کسانی که به نیکی از آنها پیروی کردند، خداوند از آنها خشنود گشت و آنها از او خشنود شدند؛ و باغهایی از بهشت برای آنان فراهم ساخته که نهرها از زیر درختانش جاری است، جاودانه در آن خواهند ماند؛ و این است پیروزی بزرگ».(توبه: 100)