- اشاره 1
- مقدمه 3
- ابن تیمیه، از دیدگاه علمای اهل سنت 10
- ابن تیمیه از دیدگاه وهابیت 16
- فصل اول: توحید از دیدگاه وهابیت 20
- اشاره 20
- 1. وهابیها و محدودیت خداوند 25
- 2. عرش خدا از دیدگاه وهابیها 26
- 3. خدای متحرک 28
- 4. کرسیهای متعدد برای خداوند 29
- 5. محصور بودن خدا در میان ابرها 31
- 6. خدا در جلو نمازگزار 32
- 7. فرود آمدن خدا به آسمان دنیا 32
- 8. رؤیت خدا با چشم سر 35
- 9. افراط در رؤیت خدا 38
- 10. تمسک به ظاهر روایات در مسئله توحید 39
- 11. صورت برای خداوند 40
- 12. تصور اعضا و جوارح برای خداوند 42
- 13. کفشهای طلایی خداوند 44
- 15. درگوشی صحبت کردن خدا 46
- 14. دو انگشت برای خداوند 46
- 16. کمر خدا 47
- 17. تعجب و خنده خداوند 49
- فصل دوم: ابن تیمیه، وهابیت و نبوّت 52
- اشاره 52
- 1. نفی تقدس از پیامبران 54
- 2. نسبت دروغ به حضرت ابراهیم (ع) 58
- 3. توهین به حضرت سلیمان (ع) 61
- 4. نسبت طغیان به حضرت موسی (ع) 63
- اشاره 65
- 5. نسبت شرک به مادر پیامبر اسلام (ص) 65
- دلایل روایی 68
- 6. تشکیک در نبوت پیامبر اسلام (ص) 71
- 7. پذیرفتن افسانه غرانیق 77
- 8. نسبت سهو در نماز به پیامبر اسلام (ص) 82
- 9. بیاحترامی به پیامبر اسلام (ص) 85
- فصل سوم: وهابیت و سنت پیامبر (ص) 88
- اشاره 88
- 1. وهابیت و معیار صحت و سقم حدیث 91
- 2. تکذیب شأن نزول آیه ولایت 93
- 3. ابنتیمیه و حدیث غدیر 95
- 4. ابنتیمیه و حدیث ولایت 98
- 5. انکار حدیث متواتر 99
- 6. صحیح دانستن احادیث خوارج 103
- خلاصه کلام 105
- فصل چهارم: صحابه از دیدگاه وهابیت 107
- اشاره 107
- 1. تکفیر برخی از اصحاب 110
- 2. نسبت شرابخوری به برخی از اصحاب 110
- 3. حمایت از قاتلین اصحاب پیامبر (ص) 111
- فصل پنجم: وهابیت و امامت 113
- اشاره 113
- 1. تنزل مقام امامت 116
- 2. عدم وجوب تعیین جانشین بر انبیا 117
- 3. حدیث دوات و قلم از نگاه ابنتیمیه 119
- 4. یزید از امامان دوازدهگانه 122
- اشاره 131
- فصل ششم: وهابیت و اهل بیت پیامبر (ص) 131
- 1. نفی فضیلت اهلبیت: 132
- 2. دشمنی صریح ابنتیمیه با امام علی (ع) 137
- 3. ابنتیمیه و تکفیر یاران امام علی (ع) 142
- 4. وهابیت و حمایت از قاتلین امام حسین (ع) 144
- 5. تضعیف احادیث فضیلت اهل بیت (علیهم السلام) 147
- 6. تخریب قبور اهل بیت (علیهم السلام) 149
- 7. بیحرمتی به قبر و مسجد رسول خدا (ص) 151
- اشاره 155
- فصل هفتم: وهابیت و قرآن 155
- 1. مخالفت با آیات قرآن 156
- 2. وهابیت و نفی توسل 159
- 3. وهابیت و انکار شفاعت 163
- 4. وهابیت و اعتقاد به تحریف قرآن 171
- 5. وهابیت و بیاحترامی نسبت به قرآن 179
- فصل هشتم: وهابیت و متون اسلامی 182
- اشاره 182
- 1. تقطیع و تحریف متون اسلامی 183
- 2. وهابیت و توسل به دروغ 187
- اشاره 191
- فصل نهم: نقش وهابیها در تسلط کفار بر جوامع اسلامی 191
- 1. وهابیت و تفرقهافکنی میان مسلمین 193
- 2. خصومت و دشمنی با جمهوری اسلامی ایران 195
- 3. همسویی وهابیت با کفار 197
- اشاره 199
- فصل دهم: وهابیت و مسلمانان 199
- 1. محمد بن عبدالوهاب و ادعای نبوت 201
- 2. تکفیر اهلسنت توسط وهابیها 205
- اشاره 211
- فصل یازدهم: مخالفت با علما و فقهای مسلمین 211
- 1. توهین به فقها و علمای دین 212
- 2. دشمنی وهابیت با متکلمان اسلامی 215
- 3. سوزاندن کتابهای فقهی و کلامی 216
- فصل دوازدهم: شباهتهای وهابیت با خوارج 219
- اشاره 219
- جمود بر ظاهر و مخالفت با اصول 220
- اشاره 227
- بدعت دانستن پدیدههای جدید 227
- فصل سیزدهم: برخورد وهابیت با علم و تمدن 227
- کتابنامه 231
دارد.
اگر مراد رسول خدا(ص) از نوشتن نامه همین بوده است که اینها میپندارند، پس چرا ابنعباس آنگونه که در حدیث نقل شده بعد از نوشته نشدن نامه در اثر ممانعت برخی دائماً با اشکریزان میگفت: «الرزیة کل الرزیة»، زیرا ابوبکر به هر حال، بلافاصله بعد از رحلت رسولالله(ص) بر مسند خلافت قرار گرفت و مصیبتی دیگر در کار نبود که موجب گریه و افسوس صحابی بزرگ رسول خدا گردد؟ (1)
4. یزید از امامان دوازدهگانه
وهابیها به پیروی از ابنتیمیه (2) معتقدند که یزید بن معاویه از جمله ائمه دوازدهگانهای است که در حدیث جابر بن سمره از رسول خدا(ص) روایت شده است: «از رسول خدا شنیدم که گفت: اسلام، پیوسته با وجود دوازده خلیفه که همگی آنها از قریش هستند عزیز خواهد بود».
و برای تأیید این ادعای بیاساس خود، ادعای بیاساس دیگری
1- صحیح بخاری، ج 5، ص 2146، باب قول المریض عنی؛ صحیح مسلم، ج 3، ص 1259، باب ترک الوصیه لمن لیس له شیء. عَن عُبَیدِاللهِ بنِ عَبدِاللهِ، عَن ابنعَبّاسٍ، قالَ: لَمّا حُضِرَ رَسولُ الله(ص) وَفی البَیتِ رِجالٌ فیهِم عُمَرُ بنُ خَطّاب. قالَ النَّبی(ص): «هَلُمَّ اکتُب لَکُم کِتاباً لا تَضِلّوا بَعدَه». فَقالَ عُمَر: انَّ النَّبی(ص) قَد غَلَبَ عَلَیهِ الوَجَعُ وَعِندَکُم القُرآنُ حَسبُنا کتابُ اللهِ، فَاختَلَفَ اهلُ البَیتِ فَاختَصَموا مِنهُم مَن یَقولُ قَرّبوُا یَکتُب لَکُمُ النَّبی(ص) کِتاباً لَن تَضِلّوا بَعدَه وَمِنهُم مَن یَقولُ ما قالَ عُمَرُ. فَلَمَّا اکثَروا اللَّغوَ والاختِلافَ عِندَ النَّبی قالَ رَسولُ الله(ص) قوموا، قالَ عُبَیدُاللهِ فَکانَ بنُ عَبّاس یَقولُ انَّ الرَّزیئَةَ کُلُّ الرَّزیئَةِ ما حالَ بَینَ رَسولِ اللهِ(ص) وَبَینَ ان یَکتُبَ ذالِکَ الکِتابِ مِن اختِلافِهِم وَلَغَطِهِم.
2- منهاج السنه، ج 8، ص 573؛ شرح العمده، ج 3، ص 501.