کالبدشناسی عقاید وهابیت صفحه 146

و بی‌مبالات‌تر از یزید بن معایه قابل تصور نیست.

جنایتی را که یزید، در پوشش خلافت اسلامی، در حق حسین(ع) فرزند پیامبر(ص) و خاندان پاک آن حضرت مرتکب شد، در تاریخ بشریت از جهات مختلف بی‌مانند است و دشمنی بالاتر از آن، نه در حوزه عقیده و نظر و نه در حوزه عمل، امکان‌پذیر نیست.

ما در اینجا در صدد انعکاس ظلم بی‌حد یزید از یک طرف و مظلومیت امام حسین(ع) و اولاد و یاران باوفای او از طرف دیگر نیستیم، چه اینکه دو طرف زشت و زیبای این حادثه برای هرکسی که نظر کوتاهی به تاریخ کربلا و عاشورا داشته باشد پوشیده نیست؛ ولی تعجب ما از کسی است که سنگ اسلام و دیانت وسنت رسول خدا(ص) را از همه بیشتر بر سینه می‌کوبد، ولی در عین حال همه چیز را در این حادثه ناگوار برعکس دیده و عقاید خود را بر آن مبتنی ساخته است و در مقام زیبا جلوه‌دادن چهره زشت ظلم و قساوت، آن هم در حق خاندان پاک رسول الله(ص)، برمی‌آید.

این سخن ابن‌تیمیه که می‌گوید گناه عمرسعد، فرمانده لشکر یزید به علت کشتن امام حسین(ع) به مراتب، کمتر از گناه مختار است که به خاطر انتقام خون حسین(ع)، عمرسعد را کشت، با کدام معیار دینی، عقلی، عقلایی و عرفی قابل قبول است؟

اگر کار عمرسعد و کار مختار را آنگونه که واقع شده، به کسی که نه امام حسین(ع) را بشناسد و نه عمر سعد را و نه مختار را، ارائه کنیم طبعاً و فطرتاً، عمرسعد را نفرین، و مختار را تحسین خواهد نمود. گویی این انحراف ابن‌تیمیه از فطرت انسانی، در این حکم غیر معقول و غیر عرفی