کالبدشناسی عقاید وهابیت صفحه 15

ای فرومایه! کسی که از تو پیروی می‌کند، اگر علم و دینش کم باشد، خودش را در معرض انکار خداوند و نابودی دینش قرار داده است. پیروان تو نیستند، مگر عده‌ای دست و پا بسته و کم عقل یا بی‌سواد و دروغ‌گو و ابله یا بیگانه‌ای ساکت که مکرش قوی است و یا فردی صالح، اما خشک و بی‌فهم.

ای مسلمان! مرکب شهوتت را برای مدح خودت پیش بیاور! تا چه اندازه نَفْس خود را تصدیق می‌کنی و نیکان را خوار می‌شماری؟! تا چه اندازه خود را بزرگ می‌شماری و عابدان را کوچک می‌نگری؟! تا کی با نَفْست دوستانه برخورد می‌کنی و کار زاهدان را زشت می‌شماری؟! تا کی می‌خواهی کلامت را به گونه‌ای ستایش کنی که به همان صورت- به خدا قسم- احادیث صحیحین را مدح نمی‌کنی؟!

ای کاش احادیث صحیحین از دست تو سالم می‌ماند؛ چرا که هر وقت خواستی، آنها را به عنوان تضعیف و موهوم بودن یا با تأویل و انکار تغییر داده‌ای. (1) به هر حال افکار باطل ابن‌تیمیه، به ویژه در شامات که مهد علم و دانش بود، با انتقادات شدید و اعتراضات گسترده علمای مذاهب مختلف مواجه شد؛ تا جایی که گروهی از علما علیه او قیام کردند و جلال‌الدین حنفی قاضی وقت، محاکمه وی را خواستار شد. اما وی از حضور در دادگاه امتناع کرد، تا اینکه در هشتم رجب سال 705 ه. ق قضات شهر