کالبدشناسی عقاید وهابیت صفحه 160

توسل و استعانت و تشفّع به نبی(ص) به سوی خدا، امر پسندیده‌ای است و هیچ کسی از سلف و خلف، آن را انکار نکرده تا اینکه ابن‌تیمیه آمد و آن را منکر شد و از صراط مستقیم، عدول نمود و چیزی را بدعت کرد که هیچ عالمی آن را نگفته است و با این بدعت بین اهل اسلام، شکاف ایجاد نمود. (1) آیا این عقیده وهابیت، به صورت آشکار، با شماری از آیات قرآن کریم منافات ندارد؟ زیرا در قرآن کریم، آیات متعددی وجود دارد که بر جواز توسل برای رفع حاجات و بخشش گناهان و تقرب به سوی خدا دلالت دارند. در اینجا به برخی از این آیات اشاره می‌کنیم:

خداوند خطاب به مؤمنین می‌فرماید:

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسیلَةَ وَ جاهِدُوا فِی سَبیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ(مائده: 35)

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از(مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید! و وسیله‌ای برای تقرب به او بجویید! و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!

صاحب «تفسیر مراغی» می‌گوید: «مراد از وسیله در این آیه شریفه، چیزی است که برای جلب رضایت خدا و تقرب به او، به آن توسل جسته می‌شود».

مراغی در ادامه حدیثی را از «صحیح بخاری» و سایر کتاب‌های