کالبدشناسی عقاید وهابیت صفحه 164

برخورد می‌کنند و حتی قتل آنان را واجب می‌دانند. وهابی‌ها می‌گویند: «شفاعت از انواع شرک در عبادت است». (1) و نیز تأکید می‌کنند: «اگر کسی به روش وساطت، شخصی را در بین خود و خدایش شفیع قرار بدهد مشرک است». (2) این عقیده وهابی‌ها، مبنی بر شرک و کفر دانستن شفاعت، به صراحت با آموزه‌های قرآن درباره شفاعت در تضاد است، زیرا قرآن کریم در مورد شفاعت و مشروعیت آن از طرف خداوند می‌فرماید:

وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِینَ إِلی جَهَنَّمَ وِرْداً* لا یَمْلِکُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً(مریم: 86- 87)

و گنه‌کاران را تشنه به سوی جهنم برانیم، شفاعتی ندارند مگر اینکه از خدای رحمان پیمانی گرفته باشند.

این آیه شریفه، در پاسخ مجرمان و مشرکانی است که خدایان خود را به عنوان شفیع، تلقی کرده‌اند، اما قرآن می‌گوید، این‌طور نیست که انسان هر که را دوست بدارد، بتواند شفاعتش کند و به همین منظور، او را آلهه خود بگیرد و او هم شفیعش بشود، بلکه هر که شفاعت می‌کند، قبلًا با خدا عهدی دارد و این عهد را جز عده‌ای از مقربان درگاه خدا، کسی مالک نیست. (3) به عبارت دیگر، قرآن کریم، با نفی شفاعت از آنان(خدایان ساختگی) اصل شفاعت را برای مؤمنین ثابت می‌داند.

1- شرح کتاب التوحید، سلیمان بن عبدالله بن عبد الوهاب، صص 117 و 118.
2- شرح کتاب التوحید، ص 201.
3- ترجمه تفسیر المیزان، ج 14، ص 152.