کالبدشناسی عقاید وهابیت صفحه 212

دشنام و اهانت‌های ناروا تکفیر می‌کنند.

1. توهین به فقها و علمای دین‌

اندیشه و مذهب وهابیت، بر مخالفت با تمام علما و فقهای اسلامی بنا شده است. آنان در این راستا، از هیچ‌گونه توهین و اهانت نسبت به علمای دین فروگذار نکرده‌اند.

ابن تیمیه، هر فقیهی را که مخالف با دیدگاه او، نظر و فتوایی می‌داد، به الاغ خودش تشبیه می‌کرد. او عارف بزرگ، ابن‌عربی، «صاحب فتوحات مکیه»، و امام محمد غزالی، صاحب کتاب ارزشمند «احیاء علوم الدین» و امام فخررازی، صاحب تفسیر «مفاتیح الغیب» را بسیار دشنام می‌داد و آنان را جوجه‌های هنود(هندوها) و یونان می‌خواند. خصومت و دشمنی او با علمای بزرگ اسلامی به اندازه‌ای شدید بود که هرگاه از علامه حلی(ابن المطهر) نام می‌برد، او را «ابن المنجس» می‌خواند. (1) وهابیان به پیروی از ابن‌تیمیه، ابوحنیفه، نعمان بن ثابت فقیه نامدار اهل‌سنت را که در میان مسلمانان اهل سنت، دارای بیشترین پیرو و مقلد می‌باشد، از ائمه ضلال شمرده‌اند. (2) آیا این برخورد غیر معقول و غیر انسانی وهابیان با علمای دین از انحراف اعتقادی و بدعت عملی آنان حکایت نمی‌کند؟ با چه معیار عقلی و با کدام ملاک شرعی، وهابی‌هایی که خودشان، دوازده قرن از اسلام فاصله دارند، سایر مذاهب اسلامی، اعم از فقهی و کلامی را که در قرن