کالبدشناسی عقاید وهابیت صفحه 36

ابن تیمیه در اثبات مدعای خود می‌گوید: «خطای کسانی که قائل به رؤیت خداوند هستند، کمتر از خطای کسانی است که رؤیت خداوند را نفی می‌کنند». (1) او برای امکان رؤیت خدا چنین استدلال می‌کند:

هر چیزی که وجودش کامل‌تر باشد برای دیدن سزاوارتر است و از آنجا که خداوند اکمل موجودات است برای دیده شدن از غیر او سزاوارتر است و در نتیجه خداوند باید دیده شود. (2) این عقیده افزون بر اینکه مستلزم تجسیم و تشبیه و امثال اینهاست، با آیات صریح قرآن، تضاد دارد، از جمله آیه:

لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطیفُ الْخَبیرُ(انعام: 103)

چشم‌ها او را نمی‌بینند ولی او همه چشم‌ها را می‌بیند و او بخشنده(انواع نعمت‌ها و با خبر از دقایق موجودات) و آگاه(از همه) چیز است.

این آیه، رؤیت خدا را با چشم سر به طور مطلق، نفی میکند، لذا بر بطلان این عقیده، دلالتی صریح دارد.

افزون بر آن، ابن‌تیمیه در این ادعا دچار اضطراب شده، زیرا، بنابر عقیده او، خطای قول به رؤیت، کمتر از خطای قول به نفی رؤیت است، ازاین‌رو، قول به رؤیت را پذیرفته؛ در حالی‌که خطا چه کم باشد و چه