کالبدشناسی عقاید وهابیت صفحه 83

چهار رکعتی را پنج رکعت خواند و دیگران به او تذکر دادند! (1) به راستی این‌گونه روایات با کدام ملاک و معیار، قابل پذیرش‌اند؟

آیا ابن‌تیمیه با این سخن، منزلت پیامبر اعظم را حتی از انسان‌های معمولی هم پایین‌تر نیاورده است؟

روشن است که فراموش‌نمودن بخشی از رکعات نماز از کسانی سر می‌زند که به این عبادت بزرگ الهی که در روایات از آن به معراج مؤمن تعبیر شده است، توجه ندارند و به تمام معنی از اینکه در برابر چه کسی قرار دارند و با چه کسی سخن می‌گویند، غافل‌اند نه از کسی چون پیامبر خاتم(ص) که عصاره آفرینش بود و برای هدایت بشر به سوی تقرب به خدا فرستاده شده است!

بنابراین، سهو، آن‌هم در نماز، علاوه بر اینکه با مقام شامخ آن حضرت تناسب ندارد، با وظیفه هدایت‌گری ایشان نیز در تضاد است. به این بیان که امکان صدور اشتباه درچنین مواردی، اعتماد را درباره نقش الگویی و تعلیمی آنان از بین می‌برد، زیرا نخستین پایه تربیت، اعتماد به گفته مربی است. اگر کسی در بخشی از تعالیم یک مربی اخلاق، احتمال خطا و اشتباه بدهد، هرگز برای عمل به تعالیم او در خود کششی احساس نمی‌کند. اشتباه در این قسمت کم کم سبب می‌شود که مردم به تعالیم و گفته‌های وی به دیده تردید و شک بنگرند؛ زیرا با خود چنین می‌اندیشند که وقتی پیامبر در مقام عمل به وظایف شخصی، خطا