کالبدشناسی عقاید وهابیت صفحه 97

خدایا دوست بدار کسی را که او را دوست دارد و دشمن بدار کسی را که او را دشمن بدارد.

ه) هیثمی در «مجمع الزوائد» پس از نقل حدیث می‌گوید: «رجاله ثقات» (1)؛ «رجال حدیث، همگی مورد اطمینان هستند».

همچنین، عده دیگری از محدثان در کتاب‌های خود، این روایت را ذکر کرده‌اند که عبارتند از: ابن‌ماجه در «سنن» (2)، و نسائی در «السنن الکبری» (3)، ابن‌شیبه در «مصنف»، (4) «ابویعلی» در مسند (5) و طبرانی در «المعجم الکبیر». (6) البته در کتاب‌های دیگر نیز این حدیث، بهطور گسترده ذکر شده که در اینجا مجالی برای بیان همه آنها نیست.

بنابراین، با توجه به اینکه اکثر علمای علم حدیث، روایت غدیر را بدون هیچ‌گونه حساسیتی ذکر کرده‌اند و از نظر سند هم، آن را صحیح دانسته و هیچ‌گونه خدشه‌ای در آن ننموده‌اند، اما ابن‌تیمیه نسبت به این حدیث، این‌همه مضطرب و پریشان عمل کرده و با حساسیت خاص و حرف‌های مملو از اضطراب با آن برخورد نموده است. آیا اینگونه برخورد با روایات رسول الله(ص) جز این است که ملاک ابن‌تیمیه در پذیرش روایات آن حضرت، حُب و بغض و خواهش‌های نفسانی

1- مجمع الزوائد، ج 9، ص 107.
2- سنن ابن‌ماجه، ج 1، ص 45.
3- السنن الکبری، ج 5، ص 118.
4- مصنف ابن‌شیبه، ج 6، ص 366.
5- مسند ابویعلی، ج 1، ص 429.
6- المعجم الکبیر، ج 5، ص 166.