- اشاره 1
- مقدمه 3
- ابن تیمیه، از دیدگاه علمای اهل سنت 10
- ابن تیمیه از دیدگاه وهابیت 16
- فصل اول: توحید از دیدگاه وهابیت 20
- اشاره 20
- 1. وهابیها و محدودیت خداوند 25
- 2. عرش خدا از دیدگاه وهابیها 26
- 3. خدای متحرک 28
- 4. کرسیهای متعدد برای خداوند 29
- 5. محصور بودن خدا در میان ابرها 31
- 6. خدا در جلو نمازگزار 32
- 7. فرود آمدن خدا به آسمان دنیا 32
- 8. رؤیت خدا با چشم سر 35
- 9. افراط در رؤیت خدا 38
- 10. تمسک به ظاهر روایات در مسئله توحید 39
- 11. صورت برای خداوند 40
- 12. تصور اعضا و جوارح برای خداوند 42
- 13. کفشهای طلایی خداوند 44
- 15. درگوشی صحبت کردن خدا 46
- 14. دو انگشت برای خداوند 46
- 16. کمر خدا 47
- 17. تعجب و خنده خداوند 49
- فصل دوم: ابن تیمیه، وهابیت و نبوّت 52
- اشاره 52
- 1. نفی تقدس از پیامبران 54
- 2. نسبت دروغ به حضرت ابراهیم (ع) 58
- 3. توهین به حضرت سلیمان (ع) 61
- 4. نسبت طغیان به حضرت موسی (ع) 63
- اشاره 65
- 5. نسبت شرک به مادر پیامبر اسلام (ص) 65
- دلایل روایی 68
- 6. تشکیک در نبوت پیامبر اسلام (ص) 71
- 7. پذیرفتن افسانه غرانیق 77
- 8. نسبت سهو در نماز به پیامبر اسلام (ص) 82
- 9. بیاحترامی به پیامبر اسلام (ص) 85
- فصل سوم: وهابیت و سنت پیامبر (ص) 88
- اشاره 88
- 1. وهابیت و معیار صحت و سقم حدیث 91
- 2. تکذیب شأن نزول آیه ولایت 93
- 3. ابنتیمیه و حدیث غدیر 95
- 4. ابنتیمیه و حدیث ولایت 98
- 5. انکار حدیث متواتر 99
- 6. صحیح دانستن احادیث خوارج 103
- خلاصه کلام 105
- اشاره 107
- فصل چهارم: صحابه از دیدگاه وهابیت 107
- 1. تکفیر برخی از اصحاب 110
- 2. نسبت شرابخوری به برخی از اصحاب 110
- 3. حمایت از قاتلین اصحاب پیامبر (ص) 111
- فصل پنجم: وهابیت و امامت 113
- اشاره 113
- 1. تنزل مقام امامت 116
- 2. عدم وجوب تعیین جانشین بر انبیا 117
- 3. حدیث دوات و قلم از نگاه ابنتیمیه 119
- 4. یزید از امامان دوازدهگانه 122
- اشاره 131
- فصل ششم: وهابیت و اهل بیت پیامبر (ص) 131
- 1. نفی فضیلت اهلبیت: 132
- 2. دشمنی صریح ابنتیمیه با امام علی (ع) 137
- 3. ابنتیمیه و تکفیر یاران امام علی (ع) 142
- 4. وهابیت و حمایت از قاتلین امام حسین (ع) 144
- 5. تضعیف احادیث فضیلت اهل بیت (علیهم السلام) 147
- 6. تخریب قبور اهل بیت (علیهم السلام) 149
- 7. بیحرمتی به قبر و مسجد رسول خدا (ص) 151
- اشاره 155
- فصل هفتم: وهابیت و قرآن 155
- 1. مخالفت با آیات قرآن 156
- 2. وهابیت و نفی توسل 159
- 3. وهابیت و انکار شفاعت 163
- 4. وهابیت و اعتقاد به تحریف قرآن 171
- 5. وهابیت و بیاحترامی نسبت به قرآن 179
- اشاره 182
- فصل هشتم: وهابیت و متون اسلامی 182
- 1. تقطیع و تحریف متون اسلامی 183
- 2. وهابیت و توسل به دروغ 187
- اشاره 191
- فصل نهم: نقش وهابیها در تسلط کفار بر جوامع اسلامی 191
- 1. وهابیت و تفرقهافکنی میان مسلمین 193
- 2. خصومت و دشمنی با جمهوری اسلامی ایران 195
- 3. همسویی وهابیت با کفار 197
- اشاره 199
- فصل دهم: وهابیت و مسلمانان 199
- 1. محمد بن عبدالوهاب و ادعای نبوت 201
- 2. تکفیر اهلسنت توسط وهابیها 205
- اشاره 211
- فصل یازدهم: مخالفت با علما و فقهای مسلمین 211
- 1. توهین به فقها و علمای دین 212
- 2. دشمنی وهابیت با متکلمان اسلامی 215
- 3. سوزاندن کتابهای فقهی و کلامی 216
- فصل دوازدهم: شباهتهای وهابیت با خوارج 219
- اشاره 219
- جمود بر ظاهر و مخالفت با اصول 220
- اشاره 227
- بدعت دانستن پدیدههای جدید 227
- فصل سیزدهم: برخورد وهابیت با علم و تمدن 227
- کتابنامه 231
است و من وجهی برای آن نمیبینم، جز سرعت و مبالغه داشتن در رد بر شیعه ... (1) حاکم نیشابوری هم در مستدرک، پس از ذکر حدیث میگوید: «هذا حدیث صحیح الإسناد» (2)؛ «این حدیث، صحیح السند است».
5. انکار حدیث متواتر
وهابیت حدیث «تَقتُلُ عَمّاراً فِئَةُ الباغیَة» (3).» را که به تواتر نقل شده،
1- سلسله الاحادیث الصحیحه، ج 5، صص 361- 364.
2- مستدرک علی الصحیحین، ج 3، ص 134.
3- مقصود از حدیث عمار، گفتار پیامبر اسلام(ص) در حق اوست که فرمود: «ای عمار! گروه ظالم، تو را خواهد کشت». عمار صحابی و دوست رسول خدا(ص)، در جنگ صفین با اینکه بیش از نود و سه سال داشت، میان دو جبهه ایستاد. با صدای بلند درحالیکه اشاره به پرچم معاویه میکرد گفت: «به خدا قسم که من سه نوبت با این پرچم که در لشکر معاویه است جنگیدهام و این چهارمین نوبت مانند همان نوبتهاست». عمار در انتظار رسیدن وقت شهادت خود به دست گروه ستمکار بود. پیامبر خدا(ص) روزی درحالیکه اصحابش با گوش خود میشنیدند، به عمار فرمود: «چه دردناک است، که تو را ای پسر سمیه، گروه ستمکار میکشند». اصحاب کاملًا از آن مطلب آگاه بودند. عمرو بن عاص از جمله کسانی کرده که این حدیث را روایت است و مردم شام هم این روایت را از او شنیده بودند. این روایت پیش از آن روزهایی که جنگ، تفرقه ایجاد کند، در اردوی معاویه، شک و تردیدی به وجود آورده بود و معاویه، عمرو را به خاطر نقل این حدیث ملامت کرد، زیرا مردم دانستند که عمار همراه امام علی(ع) است و او از سرسختترین افراد در مبارزه با معاویه است و یقین کردند که در میان سپاه گروه ستمکار بهسر میبرند، که عمار در جهت مخالف آن است. عمار، پیش از درگیریاش در جنگی که در آن به شهادت رسید، در کارزار صفین، که حق و باطل را از هم جدا ساخت، آب خوردن خواست. در این لحظه، برای او شیر آمیخته با آب آوردند. پس تکبیر گفت و اضافه کرد: «این همان چیزی است که حبیب من رسول خدا(ص) به من وعده داده بود، موقعی که فرمود: ای عمار تو را گروه ستمکار خواهند کشت و آخرین آشامیدنی تو از دنیا آمیختهای از شیر باشد». سپس، آن را نوشید و از حریم ولایت دفاع میکرد و فریاد میزد: «کیست که بوی بهشت را استشمام کند؟ بهشت زیر درخشش شمشیرهاست و تشنه کامان، آب میطلبند و آن شربت شهادت در اختیار آنان است، امروز، دوستان، به دیدار محمد(ص) و حزب او میروند