کتیبه‌های محبت: فضیلت‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام از زبان اهل سنت در قالب داستان صفحه 201

محبوب دل‌ها

احمد بن عبیداللَّه بن خاقان، متصدّی اراضی و خراج قم بود. روزی در مجلسش، سخن از علویان و عقاید آنان به میان آمد. احمد که خود از ناصبیان متعصّب و سرسخت بود، می‌گفت: من در سامرّا کسی از علویان را همانند حسن ابن علی بن محمّد بن علی الرضا علیهم السلام ندیدم و نشناختم.

خاندانش او را بر بزرگسالان و محترمان خود مقدّم می‌داشتند و نزد سران سپاه و وزیران و عموم مردان نیز همین وضع را داشت.

به یاد دارم روزی نزد پدرم بودم؛ دربانان خبر آوردند که، ابومحمّد ابن الرضا امام حسن عسکری علیه السلام آمده است.

پدرم با صدای بلند گفت: بگذارید وارد شود!

من از این که دربانان نزد پدرم از امام علیه السلام به کنیه و احترام یاد کردند، شگفت زده شدم؛ زیرا نزد پدرم، جز از خلیفه یا ولیعهد یا کسی که خلیفه دستور داده باشد، از کسی به کنیه یاد نمی‌کردند. آن گاه مردی جوان، گندمگون، خوش قامت، خوش‌رو، نیکو اندام و با هیبت و جلالت وارد شد. چون چشم پدرم بر او افتاد، برخاست و چند گام به استقبال او رفت. به یاد نداشتم پدرم نسبت به کسی از بنی‌هاشم یا فرماندهان نظامی چنین کرده باشد.

دست در گردن او انداخت و صورت و سینه او را بوسید و دست او را گرفت و بر جای نماز خود نشانید و خود در کنار