کتیبه‌های محبت: فضیلت‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام از زبان اهل سنت در قالب داستان صفحه 203

پرسید: احمد! کاری داری؟

گفتم: آری پدر، اگر اجازه می‌دهی بگویم؟

پدر! این مرد که صبح او را دیدم، چه کسی بود که نسبت به او این‌قدر احترام می‌گذاشتی و همواره به او می‌گفتی: «فدایت شوم» و خودت و پدر و مادرت را فدای او می‌کردی؟

گفت: پسرم! او امام رافضیان، حسن بن علی علیهما السلام معروف بن ابن‌الرضاست. آن‌گاه، اندکی سکوت کرد.

من نیز ساکت ماندم. سپس گفت: پسرم! اگر خلافت از دست خلفای بنی‌عباس بیرون رود، کسی از بنی‌هاشم جز او سزاوار آن نیست و این، به جهت فضیلت و عفّت و زهد و عبادت و اخلاق نیکو و شایستگی اوست. اگر پدر او را می‌دیدی، مردی بزرگوار و با فضیلت را دیده بودی.

با این سخنان، اندیشه و نگرانی‌ام بیش‌تر شد و خشمم نسبت به پدرم افزوده گردید. در پی تحقیق بیش‌تر برآمدم.

از هیچ کس نپرسیدم، مگر او را نزد آن شخص، در نهایت بزرگی و ارجمندی یافتم و هیچ دوست و دشمنی را ندیدم، مگر آن که در مورد او به نیکی سخن می‌گفت و او را می‌ستود. (1)