کتیبه‌های محبت: فضیلت‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام از زبان اهل سنت در قالب داستان صفحه 58

دشمنی ورزد با من دشمنی کرده است.

ابوذر غفاری نقل کرده که رسول خدا صلی الله علیه و آله حسن بن علی علیهما السلام را می‌بوسید و می‌فرمود: هر که حسن و حسین و ذریه آنان را از روی اخلاص دوست بدارد آتش چهره‌اش را نسوزاند اگرچه گناهانش به شماره ریگ‌های انباشته باشد، مگر گناهی که سبب سلب ایمان او گردد. (1) پیامبر در سخنی دیگر فرمود: هر که حسن و حسین را دوست بدارد من او را دوست می‌دارم و هر کس را که من دوست بدارم خدای هم او را دوست می‌دارد و هر که را خداوند دوست بدارد او را به بهشت می‌برد و هر که حسن و حسین را دشمن دارد من نیز او را دشمن دارم و هر کس را که من دشمن بدارم خدای هم او را دشمن می‌دارد و هر که را خداوند دشمن بدارد او را به آتش می‌برد. (2) بنابراین جا داشت که حضرت از فقدان چنین پشتیبانی، در اندوه و ماتم فرو رود. حضرت حدود 30 سال پس از درگذشت پیامبر اکرم در کنار پدر بود. پیشوای دوم از نظر علم و تقوا و زهد و عبادت مقامی برگزیده داشت و در دستگیری از بیچارگان نیز زبان‌زد عام و خاص بود، وجود گرامی آن حضرت آرام‌بخش دل‌های دردمند، پناهگاه مستمندان و تهیدستان و نقطه امید درماندگان بود. هیچ فقیری از دَرِ خانه آن حضرت دست خالی بر نمی‌گشت، هیچ آزرده دلی، شرح پریشانی خود را نزد آن بزرگوار بازگو نمی‌کرد، جز آنکه مرهمی بر دل داغدار و رنجور او نهاده