- سپیده سخن 1
- اشاره 8
- معصوم نخست حضرت محمد صلی الله علیه و آله 8
- ضیافت 16
- پیامبر رحمت و عطوفت 20
- معصوم دوم امام علی علیه السلام 24
- اشاره 24
- هارونِ رسولاللَّه صلی الله علیه و آله 32
- تک سوار خندق 36
- اشاره 42
- معصوم سوم حضرت زهرا علیها السلام 42
- شمیم کوثر 50
- هدیه خداوند 54
- معصوم چهارم امام حسن علیه السلام 57
- اشاره 57
- سخنوری توانا 63
- میهمان نوازی 67
- معصوم پنجم امام حسین علیه السلام 70
- اشاره 70
- نماز عشق و پرواز تا ملکوت 78
- مایه اشک و لبخند رسولاللَّه صلی الله علیه و آله 82
- معصوم ششم امام زینالعابدین علیه السلام 86
- اشاره 86
- فروتنی 92
- ناله حجرالاسود 96
- اشاره 104
- معصوم هفتم امام محمدباقر علیه السلام 104
- خورشید دانش 111
- چیرهدستی در تیراندازی 115
- معصوم هشتم امام جعفر صادق علیه السلام 123
- اشاره 123
- استجابت دعا و نفرین 133
- تولّدی دوباره 138
- معصوم نهم امام موسی کاظم علیه السلام 141
- اشاره 141
- عاقبتاندیشی امام 148
- کرامت و بزرگواری امام کاظم علیه السلام 151
- اشاره 154
- معصوم دهم امام رضا علیه السلام 154
- یادگار همیشه جاوید 162
- فراتر از مدح 165
- اشاره 168
- معصوم یازدهم امام محمدتقی علیه السلام 168
- علم آسمانی 175
- عموی مهربان 179
- معصوم دوازدهم امام هادی علیه السلام 182
- اشاره 182
- ستارهای در شب 187
- حلال مشکلات 191
- اشاره 194
- معصوم سیزدهم امام حسن عسکری علیه السلام 194
- محبوب دلها 201
- هوشمندی امام 204
- اشاره 208
- معصوم چهاردهم امام زمان علیه السلام 208
- مهدی از اهل بیت علیهم السلام 217
- اقتدای حضرت عیسی علیه السلام 220
- فهرست منابع 223
هیچ کسی پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله مانند حسن بن علی علیه السلام بر قله شرافت دست نسود. چون آن حضرت به عزم گزاردن حج با پای پیاده راهی مکه میشد، وقتی مردم وی را میدیدند از مرکبهای خود فرود میآمدند و در کنار آن حضرت راه میرفتند و تا وقتی وی راه خود را از آنان جدا نمیکرد بر مرکبهای خود سوار نمیشدند.
صفت حلم از بارزترین ویژگیهای امام حسن علیه السلام بود و در این خصلت بسیار به پیامبر صلی الله علیه و آله شباهت داشت.
آن حضرت در دوران خلافت و امامت خود طوفانهای سیاسی و اجتماعی بسیار سهمناکی را تحمل کرد که اگر این طوفانها بر کوهی اصابت میکردند آن را از جای میکندند. آن حضرت در آن شرایط دشوار و حساس، مسؤولیتی سنگین بر دوش داشت و با بردباری و صبر توانست از عهده تحمل آن برآید، تا آنجا که مروان، بدترین دشمنان وی، درباره حلم و بردباری آن حضرت گفت: حلم او چنان بود که کوهها با وی برابری میکرد.
حضرتش میفرمود: اگر دنیا مرا ناخشنود کند شکیبایی پیشه میکنم و هر بلای ناپایداری لاجرم پایان مییابد و اگر دنیا مرا خشنود سازد من به شادمانی او خوشحال نمیشوم، زیرا هر سرور ناپایداری، حقیر و اندک است.
از فضایل اخلاقی حضرت، سخنوری و میهماننوازی ایشان را فرا راه دوستدارانش نهادهایم، باشد که رهروی شایسته و رهپویی وارسته برای آن امام همام باشیم.