- سپیده سخن 1
- اشاره 8
- معصوم نخست حضرت محمد صلی الله علیه و آله 8
- ضیافت 16
- پیامبر رحمت و عطوفت 20
- اشاره 24
- معصوم دوم امام علی علیه السلام 24
- هارونِ رسولاللَّه صلی الله علیه و آله 32
- تک سوار خندق 36
- معصوم سوم حضرت زهرا علیها السلام 42
- اشاره 42
- شمیم کوثر 50
- هدیه خداوند 54
- معصوم چهارم امام حسن علیه السلام 57
- اشاره 57
- سخنوری توانا 63
- میهمان نوازی 67
- معصوم پنجم امام حسین علیه السلام 70
- اشاره 70
- نماز عشق و پرواز تا ملکوت 78
- مایه اشک و لبخند رسولاللَّه صلی الله علیه و آله 82
- اشاره 86
- معصوم ششم امام زینالعابدین علیه السلام 86
- فروتنی 92
- ناله حجرالاسود 96
- اشاره 104
- معصوم هفتم امام محمدباقر علیه السلام 104
- خورشید دانش 111
- چیرهدستی در تیراندازی 115
- معصوم هشتم امام جعفر صادق علیه السلام 123
- اشاره 123
- استجابت دعا و نفرین 133
- تولّدی دوباره 138
- معصوم نهم امام موسی کاظم علیه السلام 141
- اشاره 141
- عاقبتاندیشی امام 148
- کرامت و بزرگواری امام کاظم علیه السلام 151
- اشاره 154
- معصوم دهم امام رضا علیه السلام 154
- یادگار همیشه جاوید 162
- فراتر از مدح 165
- اشاره 168
- معصوم یازدهم امام محمدتقی علیه السلام 168
- علم آسمانی 175
- عموی مهربان 179
- اشاره 182
- معصوم دوازدهم امام هادی علیه السلام 182
- ستارهای در شب 187
- حلال مشکلات 191
- معصوم سیزدهم امام حسن عسکری علیه السلام 194
- اشاره 194
- محبوب دلها 201
- هوشمندی امام 204
- اشاره 208
- معصوم چهاردهم امام زمان علیه السلام 208
- مهدی از اهل بیت علیهم السلام 217
- اقتدای حضرت عیسی علیه السلام 220
- فهرست منابع 223
نماز عشق و پرواز تا ملکوت
جنگ همچنان ادامه داشت. عمر بن سعد، شماری از سربازانش را مأمور کرد تا خیمههای آلاللَّه را از جای درآورند و به آتش بکشند. یاران امام برای پیشگیری از محاصره، به رویارویی پرداختند و چون درگیری شدت گرفت، به فرمان عمر سعد، خیمهها به آتش کشیده شد.
امام علیه السلام فرمود: بگذارید خیمهها را بسوازنند تا به دست خود، راه عبور خود را بسته باشند و همانگونه شد که امام علیه السلام میفرمود. (1) در همین گیر و دار، عمرو بن عبداللَّه الصائدی- ابوثمامه- در جست و جوی خورشیدی بود که در التهاب منظومه حسینی میسوخت. حالا دیگر خورشید، در مرکز آسمان بود. گویا هنگام نماز است! ابوثمامه به امام نزدیک شد و با احترام گفت: فدایت شوم ای ابیعبداللَّه، این جمعیت به ما نزدیک شدهاند و به خدا سوگند من باید پیش از تو کشته شوم؛ ولی خوش دارم در حالی خدا را ملاقات کنم که با تو نماز خوانده باشم.
امام علیه السلام فرمود: نماز را یادآور شدی؛ خدای تو را از نمازگزاران قرار دهد!
1- کامل، ابن اثیر، ج 4، ص 69