معرفت نبی و امام صفحه 173

خوانده می شود. و چنانچه می بینیم امامان شیعه چون خلافت خود را به حق می دانستند و آن را به اعطای الهی و تعیین گزینش او می شناختند، به همین جهت خود را همانطور که خلیفه رسول می خواندند خلیفه خدا هم معرّفی می کردند.

در روایت دیگری از اهل سنّت می خوانیم: خلافت نبوّت سی سال است. بعد از آن خداوند ملک و سلطنت را به هر که بخواهد عطا می کند. (1)

گویندگان و نویسندگان این روایت چون به خوبی می دانستند که سلطنت و حکومت معاویه و سلاطین بعد از او هیچ ربطی به خدا و رسول ندارد و آنها خود را به شیطنت و زور بر مسلمین تحمیل کردهاند، به این جهت خواستهاند خلافت خلفای چهارگانه را از این امر جدا کنند. در حالی که می بینیم روایات فراوانی نقل می شود که:

«یَکُونَ بَعْدِیِ اِثْنا عَشَرَ خَلیفَهً...» یعنی: بعد از من دوازده نفر خلیفه خواهد بود. (2)

یا می گوید:

«یَمْلِکُ هذِهِ الأمَّهُ اِثْنا عَشَرَ خَلیفَهً». یعنی: دوازده خلیفه بر این امّت حکومت خواهد کرد. (3)

و در روایت دیگر می گوید:

«یَکون بعدی اثنا عشر خلیفه کلّهم من قریش». یعنی: بعد از من دوازده خلیفه خواهد بود که همه از قریشاند. (4)

و نیز می فرماید:

این دین تا قیامت باقی است تا دوازده نفر خلیفه بر شما حکومت کند. (5)

1- . کنزالعمّال 6/87.
2- . کنزالعمّال 11/629.
3- . کنزالعمّال13/165.
4- . کنزالعمّال13/166.
5- . کنزالعمّال 13/27 و صحیح مسلم 6/4.