معرفت نبی و امام صفحه 193

روایات زیادی مطرح شده است، شاهد این مطلب است. (این بحث در آینده خواهد آمد) در مورد حضرت سلمان نیز روایاتی از اهل بیت علیهم السلام وارد شده است. (1) و در مورد مؤمن هم از امام صادق علیه السلام روایت شده که از او

سؤال شد :

أَوَ یَکُونُ الْمُؤمِنُ مُحَدَّثاً؟ قَالَ: یَکُونُ مُفَهَمّاً؛ وَ المُفَهَّمُ مُحَدَّثٌ. (2)

آیا مؤمن محدّث می شود؟ فرمود: به او تفهیم می شود. و کسی که به او تفهیممی شود محدّث است.

در این روایت معنای محدّث تعمیم داده شده است. زیرا تفهیم لازم نیست فقط به تحدیث تحقّق پیدا کند، بلکه ممکن است به وسیله القا در دل هم صورت بگیرد. خدای تعالی هم می فرماید :

«اِنَّ الذَّینَ قالُوا رَبُّنا الله ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَّزَلُ عَلَیْهِمُ الْمَلائِکَهُ اَلاَّ تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُواوَ أَبْشِرُوا بِالجَنَّهِ الَّتی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ» (3)

به یقین کسانی که گفتند: پروردگار ما الله است سپس بر این امر استوار و پایدار ماندند، فرشتگان بر آنان نازل می شوند که نترسید و غمگین نباشد و بشارت باد بر شما بهشتی که به شما وعده داده شده است.

البته در روایات زیادی که در تفسیر آیه وارد شده است آمده است که شیعیانی که بر ولایت پایدار و استوار بمانند و از آن خارج نشوند. فرشتگان به هنگام مرگ بر آنها فرود آمده و آنها را از خوف و اندوه بیرون آورده، به بهشت بشارت می دهند. (4) ولی

همین آیه به طور کلی فرود آمدن فرشته بر مؤمن و شیعه کامل را تصدیق و تأیید می کند و این روایات دلالت اجمالی آیه را بر این مطلب نفی نمی کند.

نکته قابل توجه دیگر آنکه گفتیم محدّث کسی است که صدای فرشته را

1- . ر.ک: بحارالانوار 22/349 و 350 و 331.
2- . بحارالانوار1/82.
3- . فصّلت/30.
4- . تفسیر کنزالدقائق 11/447-452.